Trotyl, znany także jako 2,4,6-trinitrotoluen (w skrócie TNT), to związek nitrowy o wzorze (NO2)3C6H2CH3. Otrzymuje się go poprzez nitrowanie toluenu. Po raz pierwszy został otrzymany w 1861 przez Josepha Wilbranda.
W temperaturze pokojowej trotyl jest żółtawym, krystalicznym ciałem stałym o gęstości 1,654 g/cm3. Topi się w temp. 80°C. Ulega rozkładowi powyżej 295°C. W temperaturze 333°C wybucha. Pod obniżonym ciśnieniem można go doprowadzić do wrzenia (pod ciśnieniem 50 mm Hg wrze w temp. ok. 245°C). Nie jest rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych.
Trotyl jest używany jako kruszący materiał wybuchowy. Jest trwały, mało wrażliwy na uderzenie, tarcie i ma wysoką temperaturę wybuchu. Dzięki temu jest stosunkowo bezpieczny w użytkowaniu i przechowywaniu, jednak musi być odpalany od silnych detonatorów (spłonek). Od płomienia pali się bez detonacji. Można także zdetonować bezpośrednio lontem wybuchowym owijając co najmniej 2 razy ładunek albo jedną z jego kostek. W celu obniżenia temperatury detonacji TNT do 295°C można do niego dodać 10% siarki lub 2% tlenku żelaza.
Do napełniania pocisków i min używany jest w postaci lanej lub prasowanej. Luzem przeważnie występuje w prasowanych kostkach 200 i 400g oraz jako walcowy 75g nabój strzelniczy.
Wiele poligonów wojskowych jest skażonych TNT. Ludzie wystawieni na duże dawki TNT mają tendencję do zapadania na anemię i zaburzeń czynności wątroby. U zwierząt, którym podawano doustnie lub wdychały trinitrotoluen, stwierdzono podobne efekty na wątrobę i krew, jak również powiększenie śledziony i uszkodzenie układu odpornościowego. Inne negatywne efekty TNT to podrażnienie skóry i obniżenie płodności u mężczyzn. Najprawdopodobniej ma też właściwości rakotwórcze.
W tonach trotylu (kilotonach, megatonach) wyraża się siłę wybuchów jądrowych, ekwiwalentną dla wybuchu odpowiedniej ilości trotylu.
1 t TNT = ok. 4.6 GJ

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.