Państwo Samona to najstarsze znane państwo słowiańskie. Istniało w latach 623-658 na terenie Moraw, Czech, Łużyc i Panonii.
W ostatnich dziesięcioleciach VI wieku Słowianie żyjący na Nizinie Panońskiej i w jej sąsiedztwie zetknęli się z chanatem awarskim. Rozdrobnieni na wiele plemion Słowianie rychło dali sobie narzucić zwierzchnictwo awarskich władców, sprzymierzonych z Bizancjum. Kiedy jednak Awarowie rozpoczęli łupieżcze wyprawy przeciwko Konstantynopolowi, kolejni cesarze bizantyjscy podejmowali współpracę ze słowiańskimi plemionami przeciwko byłym sojusznikom. W połowie lat dwudziestych VII wieku wybuchło ogólnosłowiańskie powstanie przeciwko Awarom, inspirowane przez cesarstwo. W toku walk wielką sławę zdobył frankijski kupiec Samo (albo Samon). Gdy Słowianie zrzucili awarską zwierzchność, obwołali go swoim władcą. Samon stanął na czele wielu zjednoczonych plemion, które w miejsce dawnych prymitywnych organizacji politycznych wspartych na wojennej demokracji tworzyły teraz ponadplemienne państwo. Jego centrum stanowiły Morawy, ale w efekcie szybkiego rozwoju terytorialnego, w latach 623-658, granice państwa Samona objęły na południu dolną Austrię i Kotlinę Czeską, na północy bagna Sprewy, na zachodzie oparły się o Soławę, a na wschodzie o środkową Odrę. W latach 629-639 słowiańskie państwo toczyło wojnę z frankijskim królem Dagobertem dwukrotnie odpierając jego najazdy. Śmierć Samona w 658 roku wywołała zamęt wewnętrzny i rozpad państwa.
O powstaniu pierwszego państwa oraz jego walkach z Dagobertem szczegółowo opowiada kronika zwana Fredegar, napisana około 660 roku przez anonimowego dziejopisarza frankijskiego.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.