Order Budowniczych Polski Ludowej – polskie odznaczenie cywilne
Order Budowniczych Polski Ludowej został ustanowiony przez Sejm w dniu 2 lipca 1949 roku „w celu nagrodzenia wyjątkowych zasług położonych dla dzieła budowy Polski Ludowej”.
W myśl ustawy Orderem Budowniczych Polski Ludowej mogli być wyróżnieni obywatele polscy, którzy szczególnie zasłużyli się dla budowy Polski Ludowej wybitną działalnością lub wybitnymi czynami w dziedzinach:
  • rozwoju gospodarki narodowej, zwłaszcza przez: dokonanie wynalazków, usprawnienie pracy lub ulepszenie metod pracy – jeżeli to ma poważne znaczenie ekonomiczne – inicjowanie współzawodnictwa albo przodownictwa pracy
  • oświaty, nauki, kultury i sztuki
  • podniesienia obronności kraju
  • podniesienia zdrowotności i kultury fizycznej narodu
  • służby publicznej
Myśl ustawy orderem mogły być również wyróżniane przedsiębiorstwa, instytucje i jednostki terytorialne. Order był nadawany tylko jeden raz.
Pierwsze nadanie Orderu Budowniczych Polski Ludowej miało miejsce w dniu 22 lipca 1949 roku, otrzymało je wtedy siedem osób: Wincenty Pstrowski (pośmiertnie), gen. broni Karol Świerczewski (pośmiertnie), Franciszek Apryas, Xawery Dunikowski, Franciszek Findler, Wanda Gościmińska, Michał Krajewski, Stanisław Mazur. W późniejszym okresie orderu otrzymali m.in. gen. broni Józef Baryła, gen. broni Zygmunt Berling, Bolesław Bierut, Władysław Broniewski, Józef Cyrankiewicz, Halina Czerny-Stefańska, Wiktor Dega, Stanisław Dobrowolski, Arkady Fiedler, Felicja Fornalska, Natalia Gąsiorowska, Władysław Gomułka, gen. dyw.Mieczysław Grudzień,Stanisław Gucwa, gen. dyw. Zygmunt Huszcza, Maria Iskra, Jarosław Iwaszkiewicz, Henryk Jabłoński, gen. armii Wojciech Jaruzelski, Sylwester Kaczmarek, Tadeusz Kotarbiński, Władysław Krasnowiecki, Leon Kruczkowski, Oskar Lange, Stanisław Lorentz, Witold Lutosławski, Edmund Jan Osmańczyk, Jerzy Putrament, marsz. Polski Konstanty Rokossowski, Włodzimierz Sokorski, Ludwik Solski, marsz. Polski Marian Spychalski, Stanisława Świderska, Piotr Zaremba, gen. dyw. Aleksander Zawadzki, Wojciech Żukrowski, marsz. Polski Michał Rola-Żymierski.
Orderem wyróżniono także: województwo katowickie (1960), Kraków (1957), Łódź (1960), Poznań (1966), Warszawę (1970), Wrocław (1965)
Łącznie do 1984 roku nadano osobom 314 Orderów Budowniczych Polski Ludowej oraz 6 miastom. Order został zniesiony ustawą z dnia 16 października 1992 roku, lecz nie był już nadawany od 1985 roku.
Odznaką Orderu Budowniczych Polski Ludowej jest wykonana ze złota ośmiopromienna gwiazda o średnicy 53 mm, między promieniami znajdują się pola w kształcie kielicha kwiatu, zwrócone do środka gwiazdy. Pola te na awersie pokryte są czerwoną emalią z prześwitami białej emalii. W środku awersu znajduje się okrągła tarcza pokryta szafirową emalią o średnicy 17 mm, z umieszczoną na niej postacią robotnika trzymającego w prawej ręce czerwony sztandar, a w lewej młot. Postać robotnika oraz młot są złote. Tarcza okolona jest dwoma ramkami: złotą i biało emaliowaną, umieszczonymi w ośmiobocznym obramowaniu. Na rewersie promienie gwiazdy są złote, bez emalii. Na środku jest okrągła tarcza o średnicy 19 mm emaliowana na czerwono z napisem PRL, koloru złotego. (Na orderach nadawanych do 1952 roku był napis RP). Projektantami orderu byli Michał Bylina i Wojciech Jastrzębski.
Wstążka orderu miała szerokość 40 mm, koloru czerwonego z ciemnoniebieskimi paskami o szerokości 4 mm po bokach i białym paskiem o szerokości 10 mm pośrodku.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.