Ten artykuł dotyczy jednotki terytorialnej w średniowieczu. Inne znaczenia słowa Opole znajdziesz w Opole

Opole (łac. vicina) - najniższa jednostka administracyjno-podatkowa w Polsce średniowiecznej, wspólnota sąsiedzka. Opola były podokręgami kasztelanii. To jedna z najstarszych jednostek terytorialnych Słowian: opola były tworzone jeszcze w czasach przedpaństwowych, od połowy pierwszego tysiąclecia. Od tego słowa pochodzą takie nazwy własne jak Opole czy Opolanie.
Obszar pojedynczego opola nie przekraczał 250 km2. W skład opola wchodziło kilka do kilkunastu wsi wraz z przyległymi terenami. Obejmowało głównie chłopów (książęcych dziedziców) oraz drobnych rycerzy; poszczególne rodziny gospodarowały oddzielnie, jednak wspólnie korzystały m. in. z pastwisk, lasów i wód. Mieszkańców jednoczyły też obowiązki wobec władzy – zbiorowa odpowiedzialność za dostarczanie daniny na rzecz księcia. W razie popełnienia zbrodni opole musiało ścigać winnego. Przestępcę skazywano lub wyganiano z granic opola. Gdy wybuchła wojna, opola łączyły się ze sobą i razem stawiały opór wrogowi.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.