Romantyzm w muzyce obejmuje XIX wiek, w jego obrębie wyróżnia się dwie fazy:
  1. romantyzm właściwy (I połowa XIX wieku)
  2. neoromantyzm (II połowa XIX wieku)
Ten okres w muzyce bywa określany epoką pieśni. Symboliczny początek romantyzmu stanowi rok 1815 - wydanie pierwszej romantycznj pieśni F. Schuberta pt. Małgorzata przy kołowrotku. Kilkaset pieśni skomponowali również Moniuszko i Schumann.
W tym okresie powstaje również wiele dzieł o charakterze wirtuozowskim m.in. etiudy, kaprysy czy koncert.

Cechy romantyzmu w muzyce

  • Uczuciowość
  • Subiektywizm, indywidualizm twórców
  • Synteza wszystkich sztuk. Silne związki z literaturą. Powstają liczne pieśni solowe z towarzyszeniem fortepianu, opery i utwory programowe (Obrazki z wystawy Musorgskiego, Karnawał zwierząt Saint-Saensa).
  • Elementy narodowe i ludowe
  • Tematyka fantastyczna i baśniowa
  • Rozwój wirtuozostwa
  • rozwój muzykowania domowego

Główni przedstawiciele romantyzmu w muzyce

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.