Kwirynał (Collis Quirinalis) – najwyższeSari Gilbert, Michael Brouse, Przewodnik National Geographic – Rzym, G+J RBA Sp. z o.o.& Co. Spółka Komandytowa, 2002, ss. 98, ISBN 83-88132-81-4 z siedmiu wzgórz Rzymu, znajdujące się w centrum miasta, po wschodniej stronie Tybru. W czasach antycznych składało się z trzech szczytów: Latiaris, Mucialis i Salutaris, które zniknęły z powodu prac budowlanych prowadzonych od XVI wieku.
Zgodnie z rzymską legendą na wzgórzu znajdowała się wioska zamieszkana przez Sabinów, a król Tito Tazio zamieszkiwał na nim po zawarciu pokoju między Rzymianami i Sabinami. Sabini wznieśli tu ołtarz na cześć ich boga Kwiryna, od imienia którego wzgórze otrzymało nazwę. W okresie republiki wraz z Wiminałem Kwirynał tworzył jedną z 4 dzielnic miasta. Tu wzniesiono świątynię boga Kwirynusa. Pod koniec republiki (I w. p.n.e.) wzgórze przeobraziło się w dzielnicę pałaców i ogrodów (słynne ogrody Cezara – późniejsze Horti Sallustiani). Aurelian wybudował tu świątynię Słońca, Domicjan świątynię Flawiuszów.
W czasach Konstantyna Wielkiego (IV w.) zbudowano tu wielkie termy, a w 1603 r. na ich miejscu pałac Rospigliosi (dziś Galeria Pallavicini). Na wzgórzu stoi wybudowany w 1574 r. Pałac Kwirynalski (dawna rezydencja papieży, potem królów XIX/XX w., obecnie siedziba prezydenta republiki).
Obecnie na Kwirynale mieści się:
  • pałac Prezydenta Republiki Włoch, zwany także Kwirynałem;
  • barokowy kościół św. Andrzeja, w którym znajdują się relikwie świętego Stanisława Kostki.
Zmarł tu papież Sykstus V.
Квірыналь རི་བོ་ཁུའེ་ལི་ན་ཨེར།
Kvirinal
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.