Katarzy -
w 1209
Katarzy (Katarowie) - (od gr. katharós - "czyści") przedstawiciele dualistycznej herezji działącej w XI-XIII wieku w pd. Francji i pn. Włoszech. Katarzy wywodzili się od bogomiłów i od paulicjan - dwóch sekt manicheiskich. Doktryna manichejska w formie katarskiej stanowiła poważne zagrożenie społeczne doprowadzając ludzi wszystkich stanów do odcinania się od świata, sprzeciwu wobec ogólnie przyjmowanej struktury społecznej. Katarski synkretyzm gnostyczno-chrześciajński, mieszał podstawowe pojęcia na których stał system duchowy, społeczny, i cywilizacyjny. Doktryna katarska - wbrew powszechnym opiniom, została dobrze poznana dzięki zachowanym podstawowym ich pismom "La somme des autorites" i "Practica", a także Biblii w języku potocznym. Katarzy weszli w składa grup albigensów i zostali pokonani w twierdzy Montsegur. Powszechną i również błędną opinią jest, że Katarzy zostali wtedy wszyscy zabici, podczas gdy większość została wzięta do aresztu i obciążona grzywną. Oblężenie jednak przypieczętowało ostatecznie los tej herezji.

Doktryna katarska

Struktura kosmosu Katarzy przyjęli dualistyczną wizję świata. Zestawiali ze sobą przeciwieństwa takie jak: dobro i zło, duch i materia, Światło i Ciemność, Chrystus i Szatan. Zasada dobra, stwórcy świata duchowego, przeciwstawia się zasada zła, albo również wieczny, lecz buntowniczy boski Syn, albo upadły anioł, demiurg. W obu przypadkach czynnik zła był stwórcą świata materialnego. Dusze ludzkie są fragmentami ducha, albo upadłymi duchami uwikłanymi w materię. Chrystus był najwyższym z aniołów, albo najlepszym z ludzi. Bóg Go usynowił. Jego ciało i śmierć były pozorne. Chrystus odkupił człowieka przez naukę (pewną wiedzę i jej poznanie), a nie przez mękę. Między Bogiem Stwórcą a stworzeniem istnieją jeszcze liczne emanacje boskie, hipostazy boskiej substancji, na których czele stoi Duch Święty i Jezus Chrystus, którzy pochodzą od Boga, ale nie uczestniczą w Jego wszechmocy. Podczas gdy ciało człowieka jest materią, ciało hipostatycznych emanacji byłoby "ciałem chwalebnym", podobnie jak ciało Jezusa Chrystusa.
Dusza Dusza stanowi część "stworzoną", a duch pozostaje cząstką Boga. Twierdzili, że w ciele przebywa dusza, a w duszy duch. Poza tym uważali, iż dusza ma trojaką naturę: HOLISTYCZNĄ, jako związaną z materią; PSYCHICZNĄ, rozumianą jako wolność wyboru między zbawieniem a unicestwieniem; PNEUMATYCZNĄ, jako pewność zbawienia będącą darem łaski. Wierzono też w preegzystencję dusz i reinkarnację, która pełni funkcję odkupienia, czyli oczyszczenia z materii i wszelkich nieczystości. W tym oczyszczaniu się jednak człowiek podlega siłom, które walczą ze sobą. Człowiek jest narzędziem sił Światłości i Ciemności, ale mimo wszystko może on odrzucić materię i wszelkie zło Pana Ciemności i zespolić się z Bogiem jako zasadą miłości i dobra, a tym samym odkupić materię, przemienić ją i uduchowić.
Sprzeciwy Identyfikując materię ze złem odrzucali możliwość wcielenia i w konsekwencji traktowali Jezusa jako proroka i nauczyciela. Odrzucali też sakramenty, zwłaszcza chrzest i Eucharystię, oraz Kościół i kapłanów. W szczególności odrzucali hierarchię Kościoła i bogactwo kleru.
System - życie Katarzy wiedli życie proste i pobożne dążąc do osobistego kontaktu z Bogiem, co ograniczało znaczenie duchownych, kaznodziejów i nauczycieli. Owi "doskonali" stanowili elitę nadrzędną nad zwykłymi wierzącymi.
Rytuał "Doskonali" sprawowali liturgię inicjacji (consolamentum), która polegała na przejściu ze stanu wierzących do stanu "doskonałych". Obrzęd wejścia w kategorię "doskonałych" rozpoczynał się pytaniem, czy chce się oddać Bogu i Ewangelii. Po uzyskaniu pozytywnej odpowiedzi proszono go o złożenie obietnicy, że nigdy nie będzie jadł mięsa, jajek, sera ani żadnego innego pokarmu, z wyjątkiem potraw roślinnych przygotowanych na oleju. Kandydat też obiecywał, że nie będzie kłamał, przeklinał, oddawał się prostytucji, i że nie odrzuci katarskiej wspólnoty nawet w obliczu śmierci od ognia, wody czy jakiejkolwiek innego zagrożenia. Po złożeniu tych obietnic odmawiał Pater Noster "na sposób heretycki, a "doskonali" kładli mu na głowę ręce i Księgę Nowego Testamentu, po czym udzielali pocałunku pokoju i przyklękali przed nim. Wszyscy uczestnicy spotkania również kolejno przyklękali przed kandydatem i na tym obrządek się kończył.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.