kpt. Franciszek Dąbrowski, urodzony 17 kwietnia 1904 roku w Budapeszcie, zmarł 24 kwietnia 1962 roku w Krakowie.
Od grudnia 1937 do 7 września 1939 był dowódcą oddziału wartowniczego i zastępcą komendanta Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. W czasie obrony Westerplatte 2 września z powodu załamania psychicznego jego dowódcy oraz jego niechęci do dalszej walki, zgodnie z regulaminem wojskowym obejmuje dowództwo nad obroną Składnicy. Dzięki niemu Składnica broni się do 7 września 1939 r.
Franciszek Dąbrowski, syn szlachcica (herbu Jelita) generała Romualda Dąbrowskiego, służbę wojskową rozpoczął w Szkole Podchorążych w Warszawie, którą ukończył w wieku 19 lat. W stopniu podporucznika rozpoczął służbę wojskową w różnych jednostkach liniowych. Pełnił ją w 3. Pułku Strzelców Podhalańskich w Bielsku, Batalionie Szkolnym Podchorążych Piechoty w Biedrusku i 29. Pułku Piechoty w Kaliszu, w którym służył do 1939 roku, awansując do stopnia kapitana. Z początkiem grudnia 1937 roku kpt. Dąbrowski zostaje przeniesiony z Kalisza do Gdańska na stanowisko zastępcy komendanta Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Do najważniejszych obowiązków kpt. Dąbrowskiego, specjalisty od broni maszynowej, należało szkolenie żołnierzy Składnicy z zakresu ochrony obiektów na zamkniętym terenie placówki. Poza tym przeprowadzał odprawy z dowódcami wart, zaznajamiał patrole i ronty oficerskie z obiektami oraz rejonami obserwacji i podsłuchu.
Okres niewoli spędził w obozach jenieckich w Klein Dexen (Stablack, dziś Dołgorukowo) na terenie Prus Wschodnich, w murowanych koszarch w Prabutach, w oflagu XVIII B w Lienzu w Tyrolu na terenie Austrii oraz w wielkim obozie jeńców polskich - oflagu II C Woldenberg (Dobiegniew k. Krzyża). Po wyzwoleniu zgłosił chęć dalszej służby wojskowej. Z dniem 10 sierpnia 1945 roku został awansowany na stopień majora (kmdr ppor.) i jeszcze w tym samym miesiącu otrzymuje przydział na szefa sztabu Samodzielnego Batalionu Morskiego. Batalion ten w 1946 zostaje przeformowany na Kadrę Marynarki Wojennej, a jego dowódcą zostaje F. Dąbrowski awansowany do stopnia komandora porucznika. Funkcję tę pełni do 1949 roku, kiedy to został szefem Biura Dowódcy Marynarki Wojennej w Gdyni.
Druga połowa lat 40-tych to okres represji i szkalowań westerplatczyków. Pobyt w niewoli przyczynił się do szybko postępującej choroby płuc, gruźlicy. Leczenie sanatoryjne i ciężka choroba uchroniła kmdr por. Dąbrowskiego od więzienia i być może śmierci z rąk oprawców z UB.
W 1950 roku zostaje uznany za inwalidę wojennego i zwolniony z powszechnego obowiązku służby wojskowej. Od tej pory nastaje trudny okres w życiu F. Dąbrowskiego. Z Ustki musiał przenieść się wraz z rodziną do Krakowa. Był bez pracy, bez możliwości leczenia sanatoryjnego. Po wielu staraniach otrzymał pojedynczy pokój bez sanitariatu. Aby utrzymać rodzinę podejmuje pracę jako kasjer w KMPiK, szyje chałupniczo pantofle, sprzedaje w kiosku gazety (jako "westerplatczyk" i "sanacyjny oficer" nie mógł znaleźć innej pracy).
W 1956 nastał czas postalinowskiej odwilży. Dąbrowskiemu zostaje wypłacone odszkodowanie, otrzymuje wygodniejsze mieszkanie. Aktywnie podejmuje działalność na rzecz Związku Obrońców Westerplatte jako jego główny założyciel. Kmdr por. rez. Franciszek Dąbrowski zmarł 24 kwietnia 1962 roku w krakowskim Szpitalu Przeciwgruźliczym w wieku zaledwie 58 lat. Jego imię noszą w Polsce t y l k o 3 szkoły (Ustka, Gdańsk-Nowy Port, Kraków)...
Autor książek: "Dziennik Bojowy załogi Westerplatte" (1945) oraz "Wspomnienia z obrony Westerplatte" (1957). Odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem za Odrę - Nysę i Bałtyk, Odznaką Grunwaldzką i Virtuti Militari V klasy.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.