Despotat_Epiru -
(William R. Shepherd, Historyczny Atlas, 1911)

Despotat Epiru – jedno z państw powstałych obok Cesarstwa Nicejskiego i Cesarstwa Trapezuntu po rozbiciu Cesarstwa bizantyjskiego przez IV krucjatę w 1204 r. Znajdowało się ono na terenie Epiru, w północno-zachodniej Grecji. Pierwszym władcą i założycielem despotatu był bratanek bizantyjskiego cesarza Aleksego III Angelosa, Michał Angelos.
W 1224 r. Teodor Komnen, nowy władca despotatu podbił królestwo Salonik a następnie przyjął tytuł cesarza, który jednak nie został uznany przez innych władców greckich.
W 1359 r. despotat został ponownie przyłączony do odnowionego cesarstwa bizantyjskiego.
Władcy despotatu:
Dynastia Dukasów:
  • Michał I Dukas (1204-1214)
  • Teodor Komnen (1214-1230)
  • Michał II Dukas (1230-1271)
  • Nicefor I Dukas (1271-1296)
  • Tomasz Dukas (1296-1318)
Dynastia Orsini:
  • Mikołaj Orsini (1318-1323)
  • Jan I Orsini (1323-1335)
  • Nicefor II Orsini (1335-1337),
  • Jan II Orsini (1337-1356)
  • Nicefor II Orsini (1356-1359)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.