Cyd (właściwie Rodrigo (Ruy) Díaz de Vivar) (ok. 1040 - 1099) to kastylijski rycerz, bohater o przydomkach El Cid i El Cid Campeador (z arabskiego al-Said, a Campeador po hiszpańsku - zwycięzca).
Urodził się w niewielkiej wiosce Vivar niedaleko Burgos w rodzinie drobnej szlachty, chociaż jego matka była spokrewniona z kastylijskim królem Alfonsem VI.
W młodości zyskał zaszczyty i splendor przynależny zwykle wyżej urodzonym. Ściągnęło to na niego odium nienawiści.
Dla zasług jego ojca młody Rodrigo został na dworze syna króla Kastylii Ferdynanda I, Sancha. Sancho otoczył go opieką i polecił kształcić na rycerza. Wraz z Sanchem Cyd uczestniczył w wojnie przeciw Aragonii. Odznaczył się męstwem i kusztem rycerskim tak że Sancho uczynił go jednym z najważniejszych dowódców. W późniejszych walkach o dominację w królestwie Kastylii, które toczył Sancho przeciw swojemu rodzeństwu, Cyd był wartościowym dowódcą, który potrafił przechylić szalę zwycięstwa na korzyść swego feudała. Lecz w 1072 Sancho padł ofiarą podstępnej zasadzki i zginął z rąk jednego z żołnierzy jednej z jego sióstr. Dominację zdobył inny z braci Alfons i początkowo nie darzył Cyda nienawiścią, co więcej oddał mu rękę królewskiej kuzynki Jimeny, którą poślubił w 1074 roku. Po pewnym czasie Alfons, prawdopodobnie na wskutek dworskich intryg, oskarżył Cyda o defraudację poważnej sumy pieniędzy i kosztowności, po czym wygnał go z królestwa w 1076 roku. Od tego czasu Cyd stał się najemnym rycerzem, dla różnych drobnych władców lub feudałów, czasem z walcząc na własną rękę. Zdarzało mu się walczyć i po stronie chrześcijan i Maurów. Będąc w opresji Alfons ponownie wezwał Cyda na pomoc, co ten uczynił, lecz nieszczęśliwym zrządzeniem wypadków nie udało mu się dotrzeć do króla. To spowodowało w 1081 uwięzienie żony i córek, a także konfiskatę dóbr i ponowne skazanie na banicję. Na nowo podjął się swego rycerskiego rzemiosła. Przypisuje mu się znaczne zasługi w wyparciu przez chrześcijan Maurów z Półwyspu Iberyjskiego. Wraz z władcami Aragonii i Saragossy podjął się wojny z arabskimi siłami Almorawidów. W roku 1094 zdobył Walencję, którą władał aż do śmierci 10 lipca 1099.
Cyd był uważany za uważany za wzór cnót rycerskich, symbol męstwa i lojalności. W podaniach przekazywano, że nigdy nie zdarzyło mu się przegrać bitwy. Jego postać stała się się pierwowzorem średniowiecznego dzieła literackiego eposu rycerskiego Pieśń o Cydzie. Poza tym był bohaterem licznych ballad ludowych oraz dramatu francuskiego pisarza Pierre'a Corneille'a.
W 1961 roku nakręcono film El Cid z Charltonem Hestonem i Sophią Loren opisujący historię jego życia.
Wspaniały pomnik Cyda pędzącego na koniu z uniesionym mieczem stoi przy Paseo del Espolón w Burgos. W Muzeum Wojskowym w Madrycie przechowywany jest sławny miecz Cyda nazywany Tizona.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.