W roku 717 doszło do wojny bizantyńsko-arabskiej. Szalejąca wówczas w Bizancjum wojna domowa umożliwiła Arabom przerzucenie floty do Propontydy i przeprawienie armii lądowej w Abydos na terytorium Tracji.
Panujący cesarz Leon III - pochodzący z Syrii i znający doskonale świat islamu ściągnął wszystkie swe wojska do stolicy. 1 września 717 roku flota arabska pojawiła się u wejścia do Złotego Rogu, jednak ludność Konstantynopola broniła się dzielnie i Arabowie odpłynęli. Następnego roku siły arabskie wzmocnione zostały flotą z Egiptu i Kartaginy jednak i tym razem siły bizantyńkie okazały się lepsze.
W roku 727 na ziemie bizantyńskie spadł najazd arabski pod wodzą kalifa Walida I. Arabowie zdobyli Kapadocję i dotarli aż do Nikei, gdzie natarcie zostało powstrzymane.
W roku 740 wojska Leona III zadały Arabom miażdżącą klęskę pod Akroinon. W starciu tym wojska Arabów pod wodzą Masalmasa zostały robite, a ich wódz dostał się do niewoli. Wojna chrześcijaństwa z islamem przybrała teraz charakter nieustannych walk na pograniczu, gdzie laury zwycięstwa zdobywali zbrojni obu stron.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.