Albigensi - miano używane na określenie konfederacji grup heretyckich skupionych na przełomie XII i XIII wieku w okolicach miasta Albi na południu Francji. W ich skład wchodzili oprócz katarów także petrobruzjanie, henrycjanie, waldensi, arnoldyści, a także zwykłe rzezimieszki.
W XII wieku w Langwedocji niemal wszystkie miasta i wioski ogarnięte były herezjami - głównie katarską. "Doskonali" stanowili kontrast z bogatymi i nie cieszącymi się wówczas dobrą sławą hierarchami katolickimi, słynącymi często z rozwiązłych obyczajów. Przez cały XII wiek trwały przepychanki pomiędzy papiestwem, władzą świecką, hrabiami Tuluzy i albigensami. W 1119 do Tuluzy przybył papież Kalikst II, który po bardzo złym przyjęciu nałożył na heretyków ekskomunikę. papież Aleksander III usiłował namówić hrabiego Tuluzy do wyprawy zbrojnej - która jednak nie doszła do skutku. Do albigensów kierowano także misjonarzy (np. Św. Bernarda czy Św. Dominik), którzy głosili nauki ludowe i dyskutowali z heretyckimi teologami. Tymczasem albigensi rośli w siłę i w końcu było ich na południu Francji więcej niż katolików. Na "soborze" w Saint-Felix de Caraman (1167) nadali swojej wierze ramy organizacyjne. Była to próba stworzenia nowej cywilizacji, całkowicie odmiennej od cywilizacji chrześcijańskiej. Na stronę albigensów przechodzili nawet biskupi i książęta, co było zagrożeniem dla ładu państwowego.
W celu obrony przed heretykami (m.in. albigensami), na soborze w Weronie (1177), papież Lucjusz III dał początek Inkwizycji. Bardziej znany ze swojej walki z grupami albigensów jest Innocenty III – w okresie otwartej konfrotacji rozpoczął on krucjatę, która zakończyła się sukcesem. Na początku prowadził ją Szymon de Montfort od 1209 do 1218. Walkę z albigensami prowadzili też wałdcy świeccy - tj. Ludwik Święty i jego matka Blanka Kastylijska. Wykorzystali oni sytuację do poszerznia swoich wpływów w Langwedocji w której szerzyły się nastroje separatystyczne. Zarówno Inkwizycja jak i król przestali się hamować po maskarze jakiej dokonali albigensi w Awinionie w 1241 roku. Walka zakończyła się w 1244 oblężeniem twierdzy Montségur. Twierdza została zdobyta a przywódcy albigensów - głównie katarzy - dobrowolnie podpalili pod sobą stos dokonując zbiorowego samobójstwa. Większość heretyków została zasądzona na areszt i obciążona grzywną (opinia o wymordowaniu ich jest mitem).
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.