Czytaj więcej"/> Drukuj
Wielka Emigracja była ruchem emigracyjnym o podłożu patriotyczno-politycznym po upadku powstania listopadowego, jednym z największych ruchów migracyjnych ówczesnej Europy. Do emigrantów należała głównie szlachta polska, żołnierze powstańczy, członkowie Rządu Narodowego, politycy, pisarze, artyści, inteligencja. W późniejszym czasie dołączyli od nich także inni uchodźcy, głównie ze zaboru rosyjskiego. Ośrodek emigrantów stanowił Paryż, pomniejsze znajdowały się też w Belgii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii.
Na Wielkiej Emigracji istniało wiele zrzeszeń, stowarzyszeń, instytucji i organizacji, takich jak: Towarzystwo Demokratyczne Polskie, Lud Polski, Zemsta Ludu, Młoda Polska, Zjednoczenie Emigracji Polskiej, Towarzystwo Litewskie i Ziem Ruskich, Towarzystwo Historyczno-Literackie, liceum polskie w Batignolles, Bibliotekę Polską, licznie księgarnie i drukarnie, a także konserwatywny Hôtel Lambert (od rezydencji księcia Adama Czartoryskiego, od lat 30. do 60. kierującego obozem). Wydawano wiele czasopism i periodyków, m.in.: Le Polonais, Kraj i Emigracja, Trzeci Maj, Wiadomości Polskie, Pielgrzym Polski, Ideologia Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, Postęp, Demokrata Polski, Pismo TDP, Pszonka.
Z migracją związani byli m. in. Fryderyk Chopin, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Cyprian Kamil Norwid, Joachim Lelewel, Maurycy Mochnacki, Seweryn Goszczyński.
Tradycję Wielkiej Emigracji podjęła po upadku powstania styczniowego tzw. młoda emigracja.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-09-19 07:45:55