Czytaj więcej"/> Drukuj
Stanisław Ulam (1909-1984) – wybitny polski matematyk wywodzący się ze Lwowskiej Szkoły Matematycznej.
Ulam posiada wielkie dokonania w zakresie matematyki i fizyki matematycznej w dziedzinach topologii , teorii mnogości , teorii miary , procesów gałązkowych . Ulam był także twórcą pierwszych metod numerycznych np. Metody Monte Carlo. Był też jednym z pierwszych naukowców, którzy wykorzystywali w swych pracach komputer. Metody komputerów zastały użyte przez Ulama do modelowania powielanie neutronów oraz rozwiązania problemu drgającej struny , zawierającej element nieliniowy.
Urodzony 3 kwietnia 1909 we Lwowie w zamożnej, zasymilowanej rodzinie żydowskiej (jego kuzynem był Stanisław Lem), już jako dziecko wykazywał wybitne zdolności w rozumowaniu spekulatywnym. Jako uczeń wykształcił głębokie zainteresowanie matematyką. Po ukończeniu liceum, za namową rodziny, decyduje się rozpocząć studia inżynierskie na Wydziale Ogólnym Politechniki Lwowskiej. Jednym z jego wykładowców był m.in. Stefan Banach. W czasie studiów jednakże więcej uwagi poświęca uczęszczaniu na seminaria matematyki niż kursy inżynierskie. Ostatecznie studia kończy jako matematyk broniąc w 1934 doktorat. Już w czasie studiów staje się ważną postacią w bardzo prężnym środowisku lwowskich matematyków, do którego należeli także Hugo Steinhaus, Stefan Banach, Stanisław Mazur, Karol Borsuk, Kazimierz Kuratowski i wielu innych. Po zakończeniu studiów nie mając większych szans na podjęcie pracy dydaktycznej wyrusza w dłuższą podróż do Zachodniej Europy. Odwiedza ośrodki akademickie w Szwajcarii, Francji (Sorbona) i Anglii ( uniwersytet w Oxfordzie). Wszędzie zdobywa sławę jako doskonały i oryginalny matematyk, pełny oryginalnych pomysłów i pewności siebie. W czasie podróży nie tylko daje się poznać lecz też poznaje kwiat naukowej elity starego kontynentu.
Okazuje się, że szybko dobyta sława wychodził dużo dalej poza Europę. W 1935 Ulam otrzymuje zaproszenie do Stanów Zjednoczonych do uniwersytetu w Princeton. Po rocznym pobycie na tym uniwersytecie, dostaje propozycję pracy na Harvardzie, z której skwapliwie korzysta. W tym czasie każde wakacje spędza w kraju. Ostatni jego pobyt w rodzinnym Lwowie ma miejsce latem 1939. Do Stanów wraca późnym latem zabierając z sobą brata Adama, który rozpoczyna studia na Harvardzie . Adam Ulam zostaje potem wybitnym sowietologiem. W 1941 rozpoczyna pracę jako profesor na Uniwersytecie Stanowym w Wisconsin. Tam też, żeni się ze stypendystką z Francji studiującą literaturę angielską – Francois.
Najważniejszym i najbardziej twórczym w życiu Ulama był okres w którym pracował w ośrodku badań jądrowych w Los Alamos. Z kilkoma przerwami, w czasie których przyjmował zaproszenia do wygłoszenia wykładów w najbardziej prestiżowych uczelniach amerykańskich, pracuje w tym ośrodku od 1943 do 1967. Ulam należał do grupy opracowującej teorię konstrukcji bomby wodorowej. Ulam najpierw stosując swe innowacyjne metody matematyczne dowodzi, że koncepcja obrana przez kierownika projektu jest błędna, a następnie proponuje swe własne rozwiązanie, które doprowadza projekt do sukcesu. Dokumenty z tamtego okresu są ciągle utajnione, także jego wkład w ogólne dzieło pozostaje mało znany.
W czasie pracy w Los Alamos Ulam ma okazję współpracować z takimi wybitnymi uczonymi jak John von Neumann, Enrico Fermi, George Gamow, Richard Feynman, Robert Oppenheimer i inni.
Po zakończeniu pracy w Los Alamos obejmuje stanowisko dziekana wydziału matematyki na Uniwersytecie Kolorado, pozostając jednocześnie konsultantem rządowym. Ulam umiera nagle 13 maja 1984.
Ulam był autorem i współautorem wieluset publikacji naukowych. Wydał też kilka książek.
Bibliografia Stanisława Ulama:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-16 03:17:24