Czytaj więcej"/> Drukuj
Shintō (神道, dosł. bogów droga) - tradycyjna religia Japonii powstała w oparciu o japońską mitologię, charakteryzująca się politeizmem i różnorodnością przejawów i kultów. Centralnym dla shintō pojęciem jest kami - bóstwo.
Zanim powstały niebo i ziemia w pramaterii rządziła trójca bóstw: Amenominakanushi, Takamimusubi i Kamimusubi. Potem zrodziło się siedem par bóstw, ostatnia z nich: Izanami i Izanagi dali życie panteonowi japońskich bóstw i stworzyli świat (wyspy japońskie). Zawiłe dzieje mitologiczne kończą się zstąpieniem na ziemię wnuka bogini Amaterasu i objęcie nad nią panowania. Kamuyamatoiwarehiko po latach marszu dotarł do centralnej Japonii i w miejscowości Kashihara 11 dnia 2 miesiąca 660 roku p.n.e. obejmuje godność cesarza Jinmu. Według mitologii obecnie panujący cesarz Akihito jest 125 potomkiem bóstw w prostej linii.
Po Restauracji Meiji, gdy przywrócono władzę cesarzowi, shintoizm stał się podstawą agresywnej i skrajnie nacjonalistycznej postawy władz japońskich. W połączeniu z dominacją armii w życiu politycznym oraz hegemonią potężnych konglomeratów zaibatsu w gospodarce, shintoizm był jednym z filarów japońskiego militaryzmu, aż do klęski Japonii w II wojnie światowej. Po kapitulacji Cesarz Showa (Hirohito) publicznie wyrzekł się wszelkich atrybutów boskości.
Spotykana czasem ukuta przez analogię do nazw innych religii nazwa shintoizm jest etymologicznie niefortunna. Część Shin (神) oznacza boga lub bogów, natomiast (道) i jego odpowiedniki w innych językach Azji Wschodniej oznacza sposób postępowania, filozofię lub religię. Dokładnie tą samą funkcję co (道) pełni wywodzący się z łaciny -izm. Łączenie obu w jednej nazwie skutkuje "masłem maślanym" i jest bezcelowe.

Podział Shintō

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-08-01 21:12:15