Czytaj więcej"/> Drukuj
Septymiusz Sewer (145/146 - 211)
Lucius Septimius Severus, Septimius Severus, Septinius Sewer Ekwita, prawnik, od 173 senator, gubernator Panonii, cesarz rzymski od 193 roku. Pochodził z Leptis Magna w Afryce, prawdopodobnie z rodziny o rodowodzie punickim. W 173 roku ożenił się po raz pierwszy. Po śmierci żony, latem 187 roku ożenił się z księżniczką syryjską Julią Domną, która urodziła mu dwóch synów: Karakallę i Getę. Po śmierci Pertinaksa i Kommodusa w 193 roku wybrany przez żołnierzy cesarzem. W wyniku wojny domowej pokonał konkurentów do tronu: Didiusza Juliusza, Pescenniusza Nigra, Klodiusza Albinusa. W latach 197-199 pokonał króla Partów Wologezesa IV i utworzył na zdobytych terenach nową prowincję Mezopotamię, której zarząd powierzył prefektowi i wikariuszom mianowanym spośród ekwitów. Założyciel dynastii Sewerów. Mianował swojego syna Karakallę współimperatorem. Wprowadził monarchię militarną, opierał się na ekwitach, oraniczył wpływy senatu do minimum, sam mianował wszystkich urzędników, łącznie z konsulami. Zezwolił legionistom zawierać małżeństwa. Rozpoczął rekrutację pretorianów poza Italią. Starał się bronić ubogich (humiliores) przed bogatymi (honestiones) i objąć opieką państwa wszystkich mieszkańców imperium. Rozbudował admnistrację centralną o 2 nowe kancelarie cesarskie. Zmarł podczas wyprawy do Brytanii.
Poprzedni cesarzNastępny
           cesarz
Kommodus
(180-192)
Karakalla
(211-217)

Zobacz także :
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-24 07:17:23