Czytaj więcej"/> Drukuj
Saladyn, Al Malik Salah ad-Dinja Yusuf Abu Al Muzzafar Ibn Ayyub Al Kurdi (1138 - 1193) był to wódz pochodzenia kurdyjskiego, który w roku 1152 wstąpił na służbę sułtana Syrii Nur ad-Dina. Początkowo został wysłany wraz ze swoim stryjem Szirkuhem by bronić Egiptu i dynastii Fatymidów. Po śmierci stryja został wezyrem i po obaleniu ostatniego z Fatymidów przejął władzę w Egipcie. Jego potęga rosła wraz ze zdobywaniem coraz większych terenów. Zdobył między innymi Królestwo Jerozolimy (po bitwie pod Hittin w 1187) i Akkę wypierając chrześcijan z niemal całego obszaru Ziemi Świętej, z wyjątkiem rejonu miasta Tyr. Reakcją na wydarzenia w Ziemi Świętej była III Krucjata. Chrześcijanie nazwali jego wojska Saracenami.
W 1171 ogłosił się sułtanem Egiptu; uważa się go za założyciela dynastii Ajjubidów.
Saladyn zasłynął jako zręczny polityk, wybitny wódz, a przy tym mecenas sztuki i nauki, człowiek prawy i rycerski. Jego postać została uwieczniona przez Torquata Tassa w Jerozolimie wyzwolonej.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-14 19:20:30