Czytaj więcej"/> Drukuj
Rząd Tymczasowy RP został powołany przez KRN 31 grudnia 1944 roku w miejsce PKWN. Przemiana miała znaczny ciężar gatunkowy. Polscy komuniści działający pod patronatem ZSRR powołali swój własny rząd, niezależny od emigracyjnego rządu londyńskiego i uzurpujący sobie prawo do sprawowania władzy nad zajmowanymi przez Armię Czerwoną ziemiami polskimi leżącymi na zachód od Linii Curzona.
Premierem Rządu Tymczasowego został dotychczasowy przewodniczący PKWN - Edward Osóbka-Morawski (kierował również sprawami zagranicznymi); wicepremierami zostali Władysław Gomułka z PPR i Stanisław Janusz z koncesjonowanego SL; ministrem obrony narodowej został generał Michał Rola-Żymierski, zaś ministrem bezpieczeństwa publicznego Stanisław Radkiewicz.
Komuniści podkreślali, że Rząd Tymczasowy ma charakter koalicyjny, była to jednakże mistyfikacja, ponieważ cały rząd był kontrolowany przez komunistów. Specjalnym nadzorcą Rządy Tymczasowego ze strony władz radzieckich został gen. Iwan Sierow.
Powołanie Rządu Tymczasowego przyjęto na Zachodzie bez złudzeń. Rząd londyński wydał deklarację, w której stwierdzono, że ZSRR dokonał "zamachu na suwerenne prawa narodu polskiego". Protesty przeciwko postępującemu zniewoleniu Polski przez ZSRR wyrazili zarówno Winston Churchill, jak i Franklin Delano Roosevelt, a przede wszystkim opinia publiczna Anglii i Stanów Zjednoczonych.
Do lipca 1945 r. rywalizacja pomiędzy dwiema namiastkami polskiego parlamentu: prokomunistycznym KRN oraz powiązanej z rządem londyńskim RJN, a także pomiędzy uzurpującym sobie prawo do sprawowania władzy Rządem Tymczasowym RP oraz legalnym rządem londyńskim.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-12 22:39:16