Czytaj więcej"/> Drukuj
Powstanie krakowskie (od 19 lutego – do 4 marca 1846 roku) – próba ogólnonarodowego powstania pod hasłami demokracji, podjęta w Wolnym Mieście Krakowie. Utworzony tu Rząd Narodowy ogłosił uwłaszczenie chłopów, przydzielenie im ziemi i utworzenie warsztatów narodowych. 24 lutego 1846 władzę dyktatora objął Jan Tyssowski, którego posunięciami kierował rewolucjonista Edward Dembowski. Jedyna bitwa w tym powstaniu odbyła się 26 lutego pod Gdowem. Maszerujący na Kraków pułkownik Benedek pokonał po krótkiej walce wysłany przeciwko niemu oddział powstańczy. Ale najbardziej radykalny działacz podziemia, Edward Dembowski nie rezygnował. Chciał przemówić do chłopów i 27 lutego wyruszył za to z krzyżem w ręku z procesją na Podgórze. Nie zdołał tego już uczynić. Drogę idącemu tłumowi zastąpiła austriacka armia, która oddała kilka salw do tłumu. Dembowski zginął, a jego śmierć położyła kres powstaniu krakowskiemu. Kraków włączono do Austrii.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-07-30 09:23:03