Czytaj więcej"/> Drukuj
Pospolite ruszenie – sposób organizacji sił zbrojnych państwa polegający na powoływaniu pod broń całej jego ludności lub tylko pewnej jej części uprawnionej i zobowiązanej do tego rodzaju świadczenia.
Mobilizacja pospolitego ruszenia była powszechnym sposobem prowadzenia wojny w średniowiecznej Europie i innych rejonach świata przed wprowadzeniem armii zawodowych – zaciężnych lub z poboru. Członkowie pospolitego ruszenia zobowiązani byli sami dbać o swoje wyposażenie i uzbrojenie – regulowały to osobne przepisy.

Pospolite ruszenie w Polsce

Paradoksalnie, w Polsce początki organizacji państwowej za Mieszka I i Bolesława Chrobrego związane są z istnieniem wojska zawodowego – złożonej z wojów drużyny książęcej, utrzymywanej na koszt władcy i bezpośrednio mu podlegającej. Zwoływane w chwilach zagrożenia pospolite ruszenie stanowiło jedynie jej uzupełnienie, choć mogło decydować o losach wojny, jak na przykład podczas walk Bolesława Krzywoustego z cesarzem Henrykiem V. Po śmierci tego władcy zanikła w Polsce forma stałego wojska jaką była drużyna, a jej miejsce wraz z rozwojem ustroju feudalnego zastąpiło pospolite ruszenie zwoływane spośród osiadłego rycerstwa.

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-05-15 10:19:20