Czytaj więcej"/> Drukuj
Porozumienie Centrum (PC) - polska partia polityczna o profilu chrześcijańsko-demokratycznym powstała w wyniku "wojny na górze" i rozbicia obozu solidarnościowego. Zainicjowana została przez działaczy zgrupowanych pod przywództwem Jarosława Kaczyńskiego. O utworzeniu partii jej przywódcy powiadomili dziennikarzy zgromadzonych na konferencji prasowej 12 maja 1990 roku. Dzień ten uważa się za oficjalną datę powstania partii.
Wśród sygnatariuszy Porozumienia Centrum z 12 maja 1990 r. najliczniej reprezentowani byli przedstawiciele organizacji: Forum Demokratyczne Mazowsze, Chrześcijańska Demokracja Kraków, Klub Myśli Politycznej Dziekania, Młodzi Chrześcijańscy Demokraci, Polskie Stronnictwo Ludowe "Solidarność", Centrum Demokratyczne, Kongres Liberalno-Demokratyczny oraz Komitetów Obywatelskich.
Jeszcze przed I Kongresem, który miał skonsolidować nową partię, wycofał się z uczestnictwa w niej Kongres Liberalno-Demokratyczny. Wkrótce uczyniło to samo PSL Solidarność.
Nowo powstała partia, której prezesem został Jarosław Kaczyński a wiceprezesem Adam Glapiński, domagała się skrócenia kadencji Sejmu Kontraktowego i przeprowadzenia w pełni demokratycznych wyborów do parlamentu. Uważała też za konieczny wybór nowego prezydenta i wysunęła na to stanowisko kandydaturę Lecha Wałęsy, którą konsekwentnie popierała. Po wygranych przez Wałęsę wyborach Prezes PC, Jarosław Kaczyński, otrzymał urząd Szefa Kancelarii Prezydenta, jednak drogi liderów PC i urzędującego prezydenta zaczęły się szybko rozchodzić.
W wyborach 1991 r. partia wystartowała w ramach koalicji Porozumienie Obywatelskie Centrum i wprowadziła do sejmu 40 posłów. Parlamentarny Klub Porozumienia Centrum (przewodniczący Marek Dziubek, sekretarz Antoni Bielewicz) zasilił ponadto bezpartyjny Lech Kaczyński i Wojciech Włodarczyk, sekretarz Krajowego Komitetu Obywatelskiego. Mimo że był to dopiero szósty pod względem liczebności klub parlamentarny, skuteczne rozmowy w sprawie utworzenia koalicji rządowej doprowadziły do wymuszenia na prezydencie, Lechu Wałęsie, desygnowania kandydata na premiera z tego właśnie klubu. Był nim Jan Olszewski.
Po upadku rządu 4 czerwca 1992 r. 12 zwolenników Jana Olszewskiego (on sam oraz Andrzej Anusz, Kazimierz Barczyk, Janusz Choiński, Przemysław Hniedziewicz, Andrzej Kostarczyk, Paweł Kotlarski, Edmund Krasowski, Cezary Piasecki, Stanisław Węgłowski, Wojciech Włodarczyk i Piotr Wójcik) zostało usuniętych z klubu bądź odeszło tworząc klub i partię Ruch dla Rzeczypospolitej. W listopadzie 1992 r. Jerzy Eysymontt, Józef Orzeł, Marcin Przybyłowicz, Maciej Zalewski i Andrzej Urbański odeszli do utworzonego wspólnie z posłami KL-D klubu o nazwie Polski Program Liberalny. Ponadto Roman Andrzejewski przeszedł do Konwencji Polskiej, a Tadeusz Kowalczyk i Marek Lasota pozostali nie zrzeszeni. Pod koniec kadencji Parlamentarny Klub Porozumienia Centrum liczył 23 posłów.
Przed wyborami w 1993 r. partia prowadziła negocjacje dotyczące utworzenia koalicji wyborczej z różnymi ugrupowaniami, przede wszystkim z Ruchem Trzeciej Rzeczypospolitej, RdR i PSL-PL, ostatecznie jednak w wyborach do Sejmu listę kandydatów zgłosiły władze partii. Lista ta (wylosowała nr 1) zdobyła 4,42% głosów i nie przekroczyła wymaganego dla partii progu 5%. Tym samym nie uzyskała żadnego mandatu.
Liderzy PC według listy ogólnopolskiej z wyborów parlamentarnych 1993 r.: W wyborach w 1997 r. PC startowało z list Akcji Wyborczej Solidarność, uzyskując 13 mandatów. W 1998 r. posłowie Porozumienia Centrum utworzyli wspólnie z członkami Polskich Chrześcijańskich Demokratów parlamentarny Zespół Chrześcijańsko - Demokratyczny, pozostający w ramach klubu AWS. W 2000 r. na bazie tego zespołu doszło do powstania Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.
Jarosław Kaczyński nie przyłączył się do AWS. Startował w wyborach 1997 r. i został wybrany z listy Ruchu Odbudowy Polski Jana Olszewskiego. W roku 2001 założył nową partię – Prawo i Sprawiedliwość.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-05-15 13:20:34