Czytaj więcej"/> Drukuj

Politechnika Warszawska (PW) to jedna z największych wyższych uczelni technicznych w Polsce. Jest w ścisłej czołówce uczelni technicznych Polski i Europy Środkowo-Wschodniej. Za oficjalną datę powstania Politechniki Warszawskiej przyjmuje się rok 1915.
Główny kompleks Politechniki położony jest w centrum Warszawy. Jest to obszar między aleją Niepodległości, ulicami Nowowiejską i Koszykową. Kluczowe miejsce przy Placu Politechniki zajmuje Gmach Główny. Oprócz tego do Politechniki należą budynki w okolicach głównego kompleksu oraz przy ulicach Rakowieckiej, Narbutta, Wołoskiej, Waryńskiego (D.S. Riviera), Batorego (Stodoła), Wawelskiej i Placu Narutowicza.

Władze

Wydziały

Obecnie na uczelni jest 16 wydziałów:
  1. Wydział Architektury
  2. Wydział Chemiczny
  3. Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych
  4. Wydział Elektryczny
  5. Wydział Fizyki
  6. Wydział Geodezji i Kartografii
  7. Wydział Inżynierii Chemicznej i Procesowej
  8. Wydział Inżynierii Lądowej
  9. Wydział Inżynierii Materiałowej
  10. Wydział Inżynierii Produkcji
  11. Wydział Inżynierii Środowiska
  12. Wydział Matematyki i Nauk Informacyjnych
  13. Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa
  14. Wydział Mechatroniki
  15. Wydział Samochodów i Maszyn Roboczych
  16. Wydział Transportu

Stanisław Staszic

Powstanie Politechniki Warszawskiej było poprzedzone staraniami Stanisława Staszica o stworzenie w Warszawie uczelni technicznej. Częściowo zabiegi te udało się zrealizować, gdyż w roku 1826 otwarto Szkołę Przygotowawczą. Jednak już w roku 1831 została ona zamknięta w ramach represji po powstaniu listopadowym. Niemal do końca XIX w. Polacy wciąż nie mieli w kraju ośrodka kształcącego inżynierów, chociaż druga rewolucja przemysłowa dobiegała już końca.

Od uchwały do pierwszych zajęć

12 października 1897 roku Sekcja Techniczna Warszawskiego Oddziału Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu podjęła uchwałę, na mocy której rozpoczęto starania o utworzenie w zaborze rosyjskim wyższej uczelni technicznej. 21 października powołano komisję, której zadaniem było przygotowanie memoriału dla władz rosyjskich w sprawie utworzenia takiej uczelni. Komisji przewodniczył Kazimierz Obrębowicz a należeli do niej również: Pius Altdorfer, Jan Bloch, Samuel Dickstein, Edmund Diehl.
Komisja oprócz Warszawy rozważała także zlokalizowanie Politechniki w Sosnowcu lub Łodzi. Ostatecznie wybrano Warszawę ze względu na istniejący tam różnorodny przemysł, liczne szkoły średnie oraz Uniwersytet Warszawski. Przewidywano czteroletni okres studiów z systemem nauczania będącym połączeniem cech uczelni niemieckich oraz francuskich.
Adresatem memoriału był książę generał-gubernator Aleksander Konstantynowicz Imeretyński. Na podstawie otrzymanego memoriału opracował własny, który przesłał carowi Mikołajowi II. Do argumentów dołączył możliwość indoktrynacji i rusyfikacji młodzieży. Car odwiedził Warszawę jeszcze w tym samym roku, co mieszkańcy wykorzystali przekazując mu swoją prośbę o utworzenie uczelni technicznej i milion rubli zebranych na ten cel. Car zgodził się pod warunkiem zebrania jeszcze 2,5 miliona rubli, co bardzo szybko zostało osiągnięte. 8 czerwca 1898 roku powstał Warszawski Instytut Politechniczny imienia Mikołaja II z wykładowym językiem rosyjskim.
Przemysłowiec i członek komisji kierowanej przez Kazimierza Obrębowicza, Jan Bloch przekazał na rzecz nowo powołanego Instytutu gmachy, które przystosowano do prowadzenia zajęć dydaktycznych. Zarząd Miasta Warszawy podarował tereny o wartości miliona rubli, które wcześniej planowano na "zieleniec". Był to dokładnie ten fragment Warszawy, w którym do dziś znajduje się główny kompleks budynków Politechniki. Instytut miał początkowo trzy wydziały: Mechaniczny, Chemiczny i Inżynieryjno-Budowlany. Zajęcia rozpoczęły się 5 września 1898 r. Kadrę naukową stanowili głównie Rosjanie. Polaków przyjmowano niechętnie i praktycznie nie osiągali ważniejszych stanowisk.

Dzieje najnowsze

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-09-21 07:01:45