Czytaj więcej"/> Drukuj
Słowniczek terminologii muzycznej
Nokturn - bardzo spokojna i zrównoważona, oraz równie nastrojowa instrumentalna forma muzyczna inspirowana poetyckim nastrojem ciemnej nocy. Jej początki pojawiły się w epoce klasycyzmu, utożsamiana jest jednak z muzyką romantyczną. Ostateczny kształt nokturnom nadał im ich pierwszy romantyczny kompozytor John Field szeregiem nokturnów na fortepian, a spopularyzował ten bardzo rzadko uprawiany przez kompozytorów gatunek muzyczny Fryderyk Chopin. Jedynie te dwie osoby uważa się za "czystych" nokturnowych kompozytorów, aczkolwiek incydentalnie próby kompozytorskie podejmowali również następni twórcy. Pewien renesans nokturnów nastąpił dopiero we współczesnej muzyce poważnej. Nokturn jest miniaturą bez określonego kształtu, w charakterze sentymanatlną, powolną i nostalgiczną, aczkolwiek Chopin zwykł w środkowych częściach swych nokturnów wprowadzać dynamiczne fragmenty.
Zanane nokturny:
Fryderyk Chopin - cykle nokturnów na fortepian op.9 i 15
Niccolo Paganini - cztery nokturny na kwartet smyczkowy
Erik Satie - pięć nokturnów na fortepian
Karol Szymanowski - utwory na skrzypce i fortepian - Nokturn oraz Tarantella

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-07-30 22:57:10