Czytaj więcej"/> Drukuj
Maria Konopnicka z Wasiłowskich, pseudonim Jan Sawa i. in. (ur. 23 maja 1842 w Suwałkach - zm. 8 października 1910 we Lwowie) polska poetka i nowelistka.
Matka wcześnie osierociła ją i pięcioro jej rodzenstwa. Ojciec, Józef Wasiłowski wychowywał dzieci w duchu religijności i polskości; czytywał im Biblię, religijne przypowieści oraz polską poezję: Karpińskiego, Brodzińskiego i romantyków.
W roku 1876 przeniosła się z sześciorgiem dzieci do Warszawy. Tam zarabiała piórem i udzielała korepetycji. Stopniowo stawała się osobą znaną i popularną; bywała udzielała wywiadów. Od roku 1890 wiele przebywała za granicą (konieczność leczenia jednej z córek). W 1902 roku z okazji 25-lecia pracy twórczej otrzymała w narodowym darze dworek w Żarnowcu na Podkarpaciu, niedaleko Krosna. Obecnie znajduje się w nim muzeum biograficzne poetki. Zmarła w sanatorium we Lwowie i tam została pochowana.
W latach 1884-1887 redagowała pismo dla kobiet "Świt".
Zadebiutowała w piśmie "Kaliszanin" w roku 1875. W następnych latach jej utwory pojawiały się w licznych pismach warszawskich i innych miastach. Pierwszy tomik Poezji wydała w roku 1881, następne ukazywały się w latach: 1883, 1887, 1896. . Rzeźba atorstwa Luny Drexlerówny

Zbiory nowel: Dla dzieci: Wiersze (wybór): Poematy:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-09-19 07:06:46