Czytaj więcej"/> Drukuj
Ludwik VI Gruby (ur. 1 grudnia 1081, Paryż - zm. 1 sierpnia 1137, zamek Bethisy), król Francji w latach 1108-1137 (koronowany w 1101), hrabia Vexin i Vermandois. Syn Filipa I, z dynastii Kapetyngów.
Ludwik VI starał się o dobre stosunki z papieżem Grzegorzem VIII i nie dał się wciągnąć przez rzymsko-niemieckiego cesarza Henryka V w jego ostre spory i walki z papiestwem. Wykorzystywał też rozsądnie rozwijające się szybko zakony, szczególnie zakon cystersów, do organizacji i usprawnienia administracji królewskiej. Dbał o powiększenie swej domeny, zajmując terytoria warcholskich wasali, hrabiów i kasztelanów. Przy czym ściślejsze podporządkowanie sobie wasalnych księstw, hrabstw było ułatwione przez zaangażowanie znacznej części baronów francuskich na zewnątrz kraju, a także wobec wyraźnego wzrostu zamożności królewskiego dworu. Spokój w państwie owocował bowiem dobrą pracą rzemieślników i chłopów. Znacznie wzrósł w królestwie areał gruntów uprawnych, dzięki intensyfikacji karczowania lasów i melioracji bagnistych terenów.
W okresie panowania Ludwika VI Grubego miały też miejsce znaczny wzrost świadomości i konsolidacji narodowej Francuzów, spowodowane zagrożeniem ze strony Anglii, której wojska zajęły w 1106 r. Normandię, oraz w związku z kolejnymi krucjatami do Ziemi Świętej, w których rycerstwo francuskie brało liczny udział.
Synowie Ludwika VI: Ludwik VI zmarł w 1137 r., jego grób znajduje się w St. Denis.

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-07-24 15:30:53