Czytaj więcej"/> Drukuj
Ludwik VIII Lew (ur. 3 września 1187, Paryż - zm. 8 listopada 1226, Château de Montpensier-en-Auvergne) - król Francji w latach 1223-1226. Syn Filipa II Augusta z dynastii Kapetyngów.
Ludwik VIII panował tylko 3 lata, lecz historia mocno odnotowała jego rolę i zasługi dla Kościoła katolickiego w zwalczaniu ruchów heretyckich w południowej Francji. Krzewiły się tam głównie herezje waldensów i albigensów. Obie polegały na negowaniu władzy papieża i wyższej hierarchii kościelnej, którą krytykowano za wystawny i pasożytniczy tryb życia. Obie głosiły hasła ewangelicznej miłości bliźniego oraz ascezy i prostoty życia, wywodzone wprost z biblii, przyjmowanej za jedyny akt wiary.
Przeciwko albigensom już za panowania Filipa Augusta prowadzone były od 1208 r. zbrojne wyprawy najemnych wojsk baronów północnej Francji. Dowodził nimi fanatyczny szlachcic Montfort, którego nawet papież Innocenty III, inspirujący krucjaty, potępiał za ekscesy i okrucieństwa. Król Filip August starał się zachować neutralność, na jedną z wypraw wysłał jedynie swego syna Ludwika. Gdy tenże, po śmierci ojca, został królem, uznał rozprawę z albigensami za swój najwyższy cel i angażował się w tym bezpośrednio. Południowe prowincje Langwedocja i Prowansja spłynęły krwią i przejęte zostały w lenno Kapetyngów. Król usankcjonował też palenie heretyków na stosach.
Poślubił 23 maja 1200 roku Blankę, królewnę kastylijską.
Synowie Ludwika VIII: W 1226 w trakcie jednego z pogromów albigensów, Ludwik VIII zmarł. Jego grób znajduje się w St. Denis.

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-08-03 18:17:20