Czytaj więcej"/> Drukuj
Księgi deuterokanoniczne to księgi Pisma Świętego, które nie zachowały się w języku hebrajskim i podczas ustalania przez rabinów swojego kanonu w latach 90-95 w Jamni zostały wykluczone ze Starego Testamentu. Księgi deuterokanoniczne, z wyjątkiem księgi Syracha, powstawały w języku hebrajskim lub aramejskim. Z biegiem lat oryginalne teksty ksiąg zaginęły i obecnie dysponujemy jedynie ich greckimi przekładami pochodzącymi z Septuaginty (III-I wiek p.n.e.). Ponieważ w II i III wieku doszło do kilku sporów związanych z używanym kanonem Starego Testamentu, w IV wieku podczas synodu w Hipponie i 3 soboru w Kartaginie orzeczono równoprawność ksiąg pierwszego i drugiego kanonu ("protokanonicznych" i "deuterokanonicznych"). Ostateczne orzeczenie w sprawie kanonu zostało spisane w XVI wieku podczas Soboru Trydenckiego w reakcji na Reformację, która przyjęła kanon hebrajski, a które potwierdziło skład Starego Testamentu w wersji 46 ksiąg. Księgi deuterokanoniczne uznawano za dzieła nie powstałe z inspiracji Bożej.
Księgi deuterokanoniczne Starego Testamentu: 1) 1 Księga Machabejska (1 Mach); 2) 2 Księga Machabejska (2 Mach); 3) Księga Mądrości (Mdr); 4) Księga Syracha (Eklezjastyk) (Syr); 5) Księga Tobiasza (Tb); 6) Księga Judyty (Jdt); 7) Księga Barucha (Bar). Fragmenty uznawane za deuterokanoniczne: Niektórzy włączają do powyższego spisu fragmenty Księgi Jeremiasza i Hioba, obecne tylko w Septuagincie.
Przez pewien czas w okresie gorących dyskusji międzywyznaniowych w dobie Reformacji uznawano za deuterokanoniczne także 7 ksiąg Nowego Testamentu.
Księgi deuterokanoniczne Nowego Testamentu: 1) 2 List świętego Piotra (2P); 2) 2 List świętego Jana (2J); 3) 3 List świętego Jana (3J); 4) List Judy (Jud); 5) List Jakuba (Jk); 6) List do Hebrajczyków (Hbr); 7) Apokalipsa świętego Jana (Ap).
Obecnie wszystkie wyznania chrześcijańskie uznają za powstałe z inspiracji Bożej wszystkie księgi Nowego Testamentu.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-19 07:49:11