Czytaj więcej"/> Drukuj
Księga Liczb, Czwarta Księga Mojżeszowa, Numeri jest czwartą księgą Tory, a tym samym Starego Testamentu i Biblii. W języku hebrajskim przyjmuje się nazwę Bemidbar - במדבר ("na pustyni"), od pierwszych słów księgi, w innych językach (za pośrednictwem Septuaginty i Wulgaty) przyjęła się nazwa "Księga Liczb", ze względu na częste wymienianie różnych liczb.
W odróżnieniu od poprzedniej Księgi Kapłańskiej, Księga Liczb zawiera nieco więcej wydarzeń, choć i tu Jahwe przekazuje pewne elementy prawa swojemu ludowi.
Księga Liczb zawiera również swego rodzaju przestrogi: Jahwe karze tych, którzy odstąpili od Niego, zsyłając na nich węże, ale też ostatecznie wykazuje swoje miłosierdzie. Mojżesz, który zwątpił w Boga, zostaje ukarany, gdyż nie będzie mógł wejść do ziemi Kanaan.

Treść

  1. Spis mężczyzn
  2. Wprowadzenie ślubu czystości - nazireatu, dalsze przepisy
  3. Zwątpienie Izraelitów: za karę część z nich nie ujrzy Ziemi Obiecanej, gdyż od tej pory będą się błąkać po pustyni przez 40 lat
  4. Kolejne zwątpienie: Jahwe zsyła na niewierzących węże, ale na prośbę Mojżesza, błagającego o łaskę, radzi mu zbudowanie węża z miedzi, co ratuje niektórych z Izraelitów. Według biblistów, wywieszony wąż jest archetypem Jezusa
  5. Kolejne etapy marszu, kolejne prawa i przepisy
  6. Zakończenie
Księga Liczb kończy opis etapów wędrówki Izraelitów po pustyni. Następna księga, Księga Powtórzonego Prawa (napisana prawdopodobnie dużo później niż poprzednie cztery części Pięcioksięgu), przypomina najważniejsze ustalenia Boga. Dalszy ciąg wędrówki opisuje natomiast Księga Jozuego.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-15 02:25:46