Czytaj więcej"/> Drukuj
Fryderyk_I_Barbarossa -
Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) - syn księcia Szwabii i księżniczki z bawarskiego rodu Welfów, przedstawiciel dynastii Hohenstaufów, w 1152 koronowany, od 1155 cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie i Karolu Wielkim.

Konflikt z papiestwem

Konflikt rozpoczęło starcie z legatem papieskim podczas sejmu w Benascon w roku 1157. Wtedy to legat papieski oświadczył, że korona cesarska stanowi kościelne "beneficjum" (słowem cesarz jest lennikiem papieża), odnawiając tym samym spór o inwesturę. Kolejne starcie nastąpiło podczas sejmu na Polach Ronkalskich w roku 1158. Konflikt został zakończony ukorzeniem się Fryderyka I przed papieżem Aleksandrem III 24 lipca 1177 roku w Wenecji.

Wojna o wpływy w północnych Włoszech

Od 1167 prowadził wojny z miastami północnowłoskimi, które w obronie przed nim zawiązały Ligę Lombardzką. Mimo porażki wojsk cesarskich pod Legnano w 1176 udało mu się narzucić tym miastom zwierzchnictwo, choć zachowały autonomię.

III krucjata

Chcąc pokazać swą mocną pozycję jako cesarza Fryderyk zorganizował III krucjatę. Jej celem było odzyskanie utraconej w 1187 Jerozolimy. Wyprawa wyruszyła w 1189, ale zakończyło ją utonięcie cesarza w trakcie kąpieli rzecznej. Na tych wydarzeniach opiera się legenda, mówiąca, iż Fryderyk nie utonął i pojawi się, gdy Niemcy będą go potrzebować.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-14 19:31:13