Czytaj więcej"/> Drukuj
Friedrich Ebert (ur. 4 lutego 1871, zm. 28 lutego 1925) - niemiecki mąż stanu, ostatni kanclerz (9 listopada - 11 listopada 1918) Cesarstwa Niemieckiego i pierwszy prezydent Niemiec (Republiki Weimarskiej). Socjalista związany z SPD.
Urodził się w Heidelbergu w rodzinie krawca.
Wstąpił do SPD, gdzie w krótkim czasie został sekretarzem generalnym tej partii.
9 listopada 1918 roku został ostatnim kanclerzem Cesarstwa Niemieckiego. Następnego dnia wybuchła rewolucja a następnie cesarz Wilhelm II salwował się ucieczką do Holandii. Ebert ustąpił ze stanowiska kanclerza na rzecz Philippa Scheidemanna - pierwszego kanclerza Republiki Weimarskiej.
W roku 1919 został wybrany pierwszym prezydentem nowej republiki. Urząd ten pełnił do czasu swojej śmierci w roku 1925. Był w imieniu Niemiec sygnatariuszem traktatu wersalskiego, co mu nie zyskało sympatii w społeczeństwie.
W czasie swej kadencji wydatnie przyczynił sie do stłumienia powstania Spartakusa pod przywództwem Róży Luksemburg i Karla Liebknechta.
Jego syn - Friedrich "Fritz" Ebert był burmistrzem Berlina Wschodniego i przewodniczącym Rady Państwa NRD.
Poprzedni:
Pierwszy prezydent
Prezydenci Niemiec Następny:
Paul von Hindenburg

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-07-30 21:30:16