Czytaj więcej"/> Drukuj
Chorąży - w średniowiecznej Polsce rycerz trzymajacy chorągiew- znak swojego oddziału, księcia lub ziemi (stąd jego nazwa).
Później był to urzędnik podporządkowany kasztelanowi. W jego kompetencji leżało przygotowanie rycerstwa podczas pospolitego ruszenia i przyprowadzenie go do kasztelana. Po zjednoczeniu państwa był to niższy urząd ziemski. Dodatkową funkcją chorążego (tylko w Wielkopolsce i tylko do przełomu XV/XVI w.) był udział w sądzie ziemskim.
Chorąży - współcześnie nazwa stopnia w korpusie podoficerskim (do 2004 roku w osobnym koprusie chorążych), wyższy od młodszego chorążego, a niższy od starszego chorążego.
W latach 1919-1922 oraz 1944-1957 stopień chorążego był najniższym stopniem oficerskim w Wojsku Polskim (nosił jedną gwiazdkę na pagonie i nakryciu głowy).
Korpus chorążych - nazwa korpusu osobowego żołnierzy w Wojsku Polskim, istniejącego w latach 1963-2004, wyższego niż korpus podoficerów, a niższego niż oficerski. Korpus ten wprowadzono w 1963 r., rozbudowano pod wzgledem hierarchii w 1967 r., a w lipcu 2004 ponownie go zniesiono jako osobny korpus, natomiast żołnierzy noszących stopnie chorążych włączono do podoficerów. W chwili wprowadzenia tego korpusu, żołnierze zawodowi będący jego członkami powinni się w założeniu legitymować wykszałceniem średnim maturalnym.
Zobacz też:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-06-12 18:33:51