Czytaj więcej"/> Drukuj
Samolot bombowy (bombowiec) to rodzaj samolotu wojskowego, którego podstawowym przeznaczeniem jest niszczenie obiektów naziemnych lub jednostek pływających nieprzyjaciela za pomocą bomb, ewentualnie pocisków rakietowych.
W zależności od wielkości i rodzaju, bombowce to samoloty jednosilnikowe lub wielosilnikowe, o załodze od 2 do 4-5 osób (sporadycznie od 1 do 10 osób). Ich podstawową cechą wspólną jest konstrukcyjne przystosowanie do przenoszenia ładunku bojowego w postaci bomb lub pocisków rakietowych. Konstrukcja bombowców podlegała ewolucji wraz z rozwojem techniki lotniczej i samolotów: od samolotów dwupłatowych o konstrukcji drewnianej krytej płótnem, przez metalowe jednopłatowce do samolotów odrzutowych.
Uzbrojenie bombowców dzieli się na ofensywne i obronne. Główne uzbrojenie ofensywne bombowców stanowią bomby lotnicze, zabierane w zamykanych komorach bombowych lub podwieszane pod skrzydłami lub kadłubem. Bombowce okresu I wojny światowej zabierały od kilkudziesięciu kilogramów do 2-3 ton bomb (największy: Handley Page V/1500), bombowce okresu II wojny światowej od kilkuset kilogramów do 6 ton bomb (największe: superforteca B-29 i Avro Lancaster do 10 ton). Od końca II wojny światowej na uzbrojenie bombowców weszły bomby jądrowe. Od lat 60. bomby były wypierane przez pociski rakietowe powietrze-ziemia, zwłaszcza w bombowcach strategicznych. Współczesne bombowce strategiczne zabierają do ok. 40 ton uzbrojenia.
Oprócz bomb, niektóre typy bombowców okresu międzywojennego i II wojny światowej mogły zabierać torpedy lotnicze, do zwalczania okrętów (samoloty bombowo-torpedowe). Wiele typów mogło zabierać lotnicze miny morskie do minowania wód. Stosowano też bomby głębinowe jako uzbrojenie do zwalczania okrętów podwodnych.
Uzbrojenie obronne bombowców składało się początkowo z kilku lub kilkunastu karabinów maszynowych, następnie działek lotniczych, montowanych zwykle w kilku stanowiskach lub wieżyczkach strzeleckich, zapewniających szerokie pole ostrzału w różnych kierunkach (najsilniej uzbrojonym w broń maszynową bombowcem była "Latająca Forteca" B-17, posiadająca 13 wkm-ów). W latach po II wojnie światowej uzbrojenie strzeleckie bombowców pełniło znacznie mniejszą rolę i zostało znacznie ograniczone lub zanikło. Współczesne bombowce taktyczne mogą posiadać do samoobrony pociski rakietowe powietrze-powietrze.
Głównym sposobem działania bombowców jest bombardowanie celu z lotu poziomego, z małej lub dużej wysokości. W tym celu stosowane były specjalne celowniki bombowe, pozwalające na obliczenie wyprzedzenia, z jakim należy zrzucić bomby, aby upadły w cel. Technika ta skuteczna jest przede wszystkim do atakowania celów powierzchniowych. W celu precyzyjnego atakowania celów punktowych, opracowano bombowce nurkujące, zrzucające bomby z lotu nurkowego. Po II wojnie światowej pojawiły się doskonalsze celowniki bombowe i bomby kierowane. Wraz z wprowadzeniem na uzbrojenie pocisków kierowanych, bombowce strategiczne nie musiały już nadlatywać nad cel, a stały się latającymi platformami do odpalania pocisków. W latach 90., podczas nowych konfliktów lokalnych z udziałem USA, nastąpił powrót do wykorzystania bombowców strategicznych do bombardowania z lotu poziomego.
W zależności od wielkości i udźwigu bomb, bombowce do lat 50. dzieliły się na: W okresie I wojny światowej, bombowce lekkie były 1-silnikowe i zabierały do 400 kg bomb, średnie były zwykle 2-silnikowe o udźwigu do 1 t bomb, a ciężkie były wielosilnikowe (2-5) o udźwigu od 400 kg do 3 t bomb.
W zależności od zasięgu, bombowce dzieliły się bliskiego, średniego i dalekiego zasięgu - podział ten najczęściej pokrywał się z podziałem na lekkie, średnie i ciężkie, najczęstszym wyłomem były konstrukcje średnich bombowców dalekiego zasięgu.
Od lat powojennych, bombowce dzielą się na: Od okresu II wojny światowej, lżejsze bombowce zaczęły być wypierane przez samoloty szturmowe, wyspecjalizowane do ataków na silnie bronione cele naziemne, a z drugiej strony przez bardziej uniwersalne myśliwiec|samoloty myśliwskie
przystosowane do przenoszenia bomb (samoloty myśliwsko-bombowe). Od około lat 70. bombowce taktyczne zostały w większości zastąpione przez samoloty szturmowe i myśliwce wielozadaniowe.
Odrębną podkategorią bombowców lekkich lub taktycznych są bombowce pokładowe - przeznaczone konstrukcyjnie do bazowania na lotniskowcach. Często był to samoloty bombowo-torpedowe. Oprócz tego wyróżnia się samoloty bombowo-rozpoznawcze - bombowce przystosowane też dzięki wyposażeniu dodatkowemu do pełnienia roli samolotów rozpoznawczych. Wyróżnia się również samoloty bombowo-patrolowe - przeznaczone głównie do patrolowania nad morzem, a w drugim rzędzie do zwalczania wykrytych celów morskich.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-07-24 19:06:41