Czytaj więcej"/> Drukuj
Augur (łac.) - starożytny termin o korzeniach najprawdopodobniej praindoeuropejskich oznaczający rzymskiego kapłana zajmującego się auspicjami.
Instytucja augura ma prawdopodobnie charakter praindoeuropejski. W czasach historycznych wiemy o istnieniu kolegium augurów, które składało się początkowo z trzech patrycjuszy, po jednym dla każdej z najstarszych tribus rzymskich. Byli oni dobierani do kolegium na drodze kooptacji i sprawowali urząd dożywotnio.
Liczebność kolegium była stopniowo zwiększana, najpierw do sześciu, następnie do dziewięciu członków. W r. 300 p.n.e. do kolegium dopuszczono plebejuszy ustalając, że spośród dziewięciu członków kolegium będzie czterech patrycjuszy i pięciu plebejuszy.
W r. 104 p.n.e. uchwalone zostało prawo Domicjusza (lex Domitia), które zadecydowało o zniesieniu kooptacji augurów. Od tej pory nowi członkowie kolegium byli wybierani głosami 17 tribus wylosowanych spośród 35 istniejących. Sulla zniósł lex Domitia przywracając kooptację i jednocześnie zwiększając liczebność kolegium do piętnastu augurów (siedmiu plebejuszy i ośmiu patrycjuszy). Kooptacja zostaje ponownie zniesiona w r. 63 p.n.e.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-08-03 18:41:15