Interpunkcja to używane w tekście znaki pisarskie (inaczej znaki przestankowe), które nie odpowiadają ani fonemom języka mówionego, ani leksemom. Za znaki interpunkcyjne uważa się znaki międzywyrażeniowe, czyli takie, które stosuje się wobec fragmentów zdania. Znakami interpunkcyjnymi nie są znaki wewnątrzwyrazowe, lub międzywyrazowe. Przykładami znaków przestankowych są np. kropka, wykrzyknik, czy średnik.
Interpunkcja to także zestaw zasad dotyczących stosowania tych znaków.
Najważniejszą funkcją znaków przestankowych jest zapewnienie tekstowi jednoznaczności (np. w przypadku wypowiedzi babcia Zosia i ja i babcia, Zosia i ja). Ułatwiają one także rozumienie oraz wygłaszanie tekstu (sugerując przerwy między wypowiedziami, intonację i zawieszenie głosu, itd).

Interpunkcja polska

W jęz. polskim używa się następujących znaków przestankowych: kropka, przecinek, dwukropek, średnik, wykrzyknik (znak wykrzyknienia), pytajnik (znak zapytania), wielokropek, myślnik (półpauza i pauza), nawias (okrągły, prosty, kwadratowy) oraz cudzysłów. Ze względu na charakter można je podzielić na znaki:
  • oddzielające (kropka, średnik, przecinek),
  • prozodyczne (wielokropek, myślnik, pytajnik),
  • emocji (wykrzyknik, wielokropek, myślnik, pytajnik),
  • opuszczenia (wielokropek, myślnik),
  • wyodrębniające (dwukropek, cudzysłów, nawias, para myślników lub przecinków (otwierający i zamykający).
Inne języki mają inny zestaw znaków przestankowych, np. w języku angielskim używa się apostrofu ('), a w chińskim i japońskim zamiast kropki stawia się znak 。.

Znaki typograficzne i diakrytyczne

Odpowiednio zaprojektowane znaki pisarskie są integralną częścią każdego z osobna kroju pisma i jego odmian. Należy jednak zwrócić uwagę, że znaki typograficzne nie są znakami przestankowymi. Najczęściej spotykane zn. typograficzne to: § (paragraf), & (et), * (asterysk), @, №, # / (ukośnik), ~ (tylda) oraz dywiz. Również znaków diakrytycznych nie uważa się za znaki przestankowe.

Historia

Większość stosowanych obecnie znaków interpunkcyjnych ustaliła się w jednym z trzech okresów:
  • starożytności, zwłaszcza za sprawą bibliotekarza Arystofanesa z Bizancjum, który ustalił przydatny dla ówczesnych lektorów system kropek,
  • czasach Karolingów, kiedy powstał znak zapytania i wykrzyknik oraz powstały zalążki dzisiejszego łącznika,
  • renesansie, kiedy to ugruntował się przecinek, średnik, dwukropek oraz współczesna kropka.
Więcej informacji na ten temat znajduje się przy haśle: Historia interpunkcji.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.