Zdobycie Himery miało miejsce w roku 409 p.n.e.
Latem 410 p.n.e. i zimą 409 p.n.e. wódz kartagiński Hannibal - wnuk poległego pod Himerą Hamilkara wyruszył na kolejną wyprawę sycylijską na czele 40 000 armii. Po zdobyciu greckiego Selinuntu i wymordowaniu 16 000 jego mieszkańców Punijczycy skierowali się ku Himerze. Miasta broniło 3 000 żołnierzy z Syrakuz i tysiąc wojowników z innych miast Sycylii. Pierwszy atak Kartagińczyków zakończył się niepowodzeniem i stratą 6 000 ludzi. Po kilku dniach wśród obrońców miasta rozeszła się pogłoska, że wódz kartagiński zamierza odstąpić od oblężenia i uderzyć na Syrakuzy. Dowódca Syrakuzan Diokles zarządził odwrót z miasta zabierając ze sobą połowę ludności na kilkudziesięciu okrętach. Opuszczona przez Syrakuzan Himera stała się szybko łatwym celem atakującyh, którzy po wdarciu się do miasta rozpoczęli grabieże i gwałty na pozostałej ludności. Hannibal nakazał brać jednak jak najwięcej jeńców. Kobiety i dzieci greckie rozdał swoim wojownikom, 3 000 mężczyzn rozkazał zawlec na miejsce w którym przed 71 laty znalazł śmierć Hamilkar. Tam jeńców poddano torturom i zabito w zemście za poprzednią klęskę. Himera została następnie zrównana z ziemią, po czym wojska punickie powróciły do kraju.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.