Zajdyci - najmniejsza i najbardziej zbliżona do sunnizmu (i mutazylitów) grupa szyitów. Powstali w VIII wieku jako zwolennicy imamatu Zajda ibn Alego ibn Husajna, brata Muhammada al Bakira - uznawanego za imama przez imamitów i ismailitów. Uznają pierwszych 5-ciu imamów (wliczając Alego), którzy jednak nie są postaciami nadprzyrodzonymi, a głównie przywódcami i zarządcami. Jako jedyni szyici tolerowali częściowo władzę pierwszych kalifów. Występowali w Jemenie i Persji. W latach 864/865 - 928 rządzili w Tabarestanie. Duchowni zajdyccy sprawowali władzę w Jemenie Północnym w latach 897 (893) - 1962 (z licznymi przerwami), urzywając często tutułu kalifa. Ostatni raz stracili władzę, kiedy to tydzień po śmierci imama Ahmada jego syn i następca Muhammad został obalony przez lewicujących wojskowych.
Obecnie ok. 8,5 mln., wyłącznie w Jemenie. Zanikają w wyniku presji wahabitów.
Imamowie zajdyccy
  1. Ali ibn Abi Talib
  2. Hasan ibn Ali
  3. Husajn ibn Ali
  4. Ali ibn Husajn
  5. Zajd ibn Ali
Linki zewnętrzne
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.