Wyspa_Świętej_Heleny -
Wyspa_Świętej_Heleny -
Wyspa Świętej Heleny (Saint Helena Island) – wyspa wulkaniczna, położona na Oceanie Atlantyckim, około 1900 km na zachód od południowo-zachodniego wybrzeża Afryki. Stanowi najbardziej ludną część brytyjskiej kolonii Święta Helena - zamieszkuje tu blisko 6 tys. osób, z tego co czwarty w głównym mieście i porcie Jamestown. Powierzchnia wyspy wynosi 122 km².
Wyspa została odkryta 21 maja 1502 przez portugalskiego żeglarza Joao da Nova. Nazwał ją imieniem św. Heleny, matki Konstantyna Wielkiego, której święto wypadało tego dnia.
Do 1673 prawie połowę mieszkańców stanowili importowani niewolnicy, ale między 1826 a 1836 wszyscy oni zostali uwolnieni. Wyspa była w okresie od 18 października 1815 do 5 maja 1821 miejscem zesłania, a w końcu i śmierci cesarza Napoleona Bonapartego. Od połowy XIX w. zajęta i zasiedlona przez Kompanię Wschodnioindyjską stała się brytyjską kolonią.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.