Wyporność to podstawowy parametr określający wielkość okrętów wojennych, rzadziej innych jednostek pływających. Wyporność jest miarą siły wyporu, określa masę wody wypartej przez zanurzoną część okrętu zgodnie z prawem Archimedesa (objętość zanurzonej części okrętu pomnożoną przez ciężar właściwy wody). Miarą wyporności jest tona (tona angielska = 1016 kg).
Wyporność okrętu zmienia się w zależności od jego aktualnej masy, dlatego wyróżnia się przede wszystkim:
  • wyporność okrętu pustego (bez zapasów, ładunków, paliwa i amunicji)
  • wyporność standardową (okręt z załogą, amunicją, zapasami itp. ale bez paliwa i wody kotłowej)
  • wyporność pełną (bojową) (wypornośc standardowa z pełnym zapasem paliwa i wodą kotłową)
  • wyporność maksymalną (największą dopuszczalną wyporność, przy przyjęciu na okręt dodatkowych ciężarów)
Najczęściej podawana jest wyporność standardowa - pojęcie to zostało wprowadzone na konferencji waszyngtońskiej w 1922 jako ujednolicony sposób mierzenia cieżaru okrętów. Pojęcie to zastąpiło tzw. wyporność normalną, mierzoną różnie w poszczególnych flotach. Jako jednostkę wyporności standardowej czasami dla odróżnienia podaje się tony standardowe (ts) lub tony waszyngtońskie (tW).
Wielkość statków cywilnych określa się przez pojemność brutto (BRT) i netto (NRT) oraz nośność statku (DWT).
Zobacz też:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.