Wstrząs septyczny, posocznica, uogólniony zespół odczynu zapalnego, zespół układowej odpowiedzi zapalnej, SIRS, nieformalna nazwa to sepsa (łac. sepsis, ang. septic shock, systemic inflammatory response syndrome, SIRS) to rodzaj patologicznej, ciężko przebiegającej i o wysokiej śmiertelności uogólnionej reakcji organizmu na zakażenie.
Często wiąże się to z zakażeniem uogólnionym i obecnością drobnoustrojów i ich toksycznych produktów we krwi.

Czynniki ryzyka

Czynnikami predystynującymi do wystąpienia sepsy są:
  • stan układu odpornościowego organizmu
  • współistnienie innych chorób, wpływających na stan odporności i ogólną wydolność organizmu
  • niewydolność ważnych dla życia narządów
  • obecność mogącego sprzyjać zakażeniu ciała obcego w organizmie (np. cewniki)
  • stan immunosupresji
  • stan kataboliczny, niedożywienie i niedobory pokarmowe

Czynniki zakaźne

Do drobnoustrojów, które najczęściej są odpowiedzialne za wystąpienie sepsy, należą:
  • gronkowce
  • enterokoki
  • Escherichia coli
  • Streptococcus pneumoniae
  • Klebsiella pneumoniae
  • Hemophilus influenzae

Objawy

Objawami wstrząsu septycznego jest gorączka, dreszcze, tachykardia, pocenie się.

Patofizjologia

W początowym okresie wstrząsu we krwi pojawia się zwiększona ilość hormonu adrenokortykotropowego, a w późniejszym kortyzolu. Prawdopodobnie zmniejszają one odpowiedź organizmu na SIRS. Reakcję tę uznaje się za podstawową odpowiedź gospodarza.

Rokowanie

W przypadku tej choroby śmiertelność jest bardzo duża i zależy od wczesnego oraz intensywnego leczenia. Jednak nawet wtedy śmiertelność może sięgać 50%. U osób pozostawionych bez właściwego leczenia praktycznie wynosi 100%.

Leczenie

Ze względu na zagrożenie i ciężkość stanu chorego musi on być leczony na oddziale intensywnej terapii. Leczenie zależy od czynnika etiologicznego. Zwykle są to antybiotyki oraz wszystkie inne objawowe metody lecznicze, które nakierowane są na zapobieganie i leczenie występujących zaburzeń.
Obecnie duże nadzieje wiąże się z zastosowaniem aktywowanego białka C (drotrecogin alpha).

Profilaktyka

Zapobieganie właściwie sprowadza się do zapobiegania zakażeniom szpitalnym. Opracowanie szczepionki przeciw sepsie jest niemożliwe z racji różnorodności patogenów wywołujących schorzenie.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.