Wojny Cyrusa Wielkiego to wojny o charakterze zaborczym prowadzone w latach 559-530 p.n.e. przez Persów pod wodzą króla Cyrusa II Starszego zwanego Wielkim.

Podboje Cyrusa:

  • podbój Medii właściwej (559-550 p.n.e.)
  • podbój Lidii (547-546 p.n.e.)- decydujące bitwy pod Pterią i Tymbrą
  • ekspansja na Wschód - podbój Partii, Hyrkanii, Sogdiany, Arii, Margiany, Drangiany, Baktrii, Arachozji i Gedrozji (545-539 p.n.e.)
  • podbój Babilonii chaldejskiej wraz z Syrią i Palestyną (539-538 p.n.e.) - decydująca bitwa pod Opis
  • wojna z Massagetami i śmierć króla (ok. 530 p.n.e.)
Dzięki podbojom zapoczątkowanym przez Cyrusa Persowie stworzyli imperium, które w szczycie swojego rozkwitu obejmowało obszary od Grecji (w Europie Tracja, Macedonia i Cyklady) do Indusu oraz Egiptem a Syr-darią.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.