Wojna smoleńska 1632-1634. Zwycięstwo wojsk polsko -litewskich nad rosyjskimi pod dowództwem Michała Szeina.
Późną jesienią 1632 roku Szein obległ Smoleńsk. Rosyjska armia liczyła 25 000 tysięcy żołnierzy i 160 dział. Obrońcy dysponowali 1 600 ludźmi załogi i 170 działami. Ponadto w mieście znajdowało się około 1000 szlachty z pospolitego ruszenia. Fotyfikacje twierdzy były niedawno naprawione i unowocześnione przez wojewodę smoleńskiego Aleksandra Gosiewskiego, dlatego też obrońcy mogli stawiać długotrwały opór. Oblężnie trwało ponad dziesięć miesięcy.
Jesienią 1633 roku z odsieczą przybył król Władysław IV Waza. Dowodzona przez niego osobiście i hetmana polnego litewskiego Krzysztofa Radziwiłła ponad dwudziestotysięczna armia doprowadziła do odstąpienia Szeina, a następnie otoczyła wojska rosyjskie rozpoczynając z kolei oblężenie ich obozu. 25 lutego 1634 roku nastąpiła kapitulacja armii rosyjskiej. Nowy król Polski okazał się świetnym wodzem, śledzącym rozwój sztuki wojennej i umiejętnie stosującym nowatorską wówczas taktykę manewrów stosowaną przez wojska szwedzkie pod dowództwem Gustawa Adolfa.
Wynikiem zwycięstwa był pokój polanowski pomiędzy Władysławem IV Wazą i Michałem Romanowem (1634) potwierdzający nabytki I Rzeczpospolitej przyznane jej rozejmem dywilińskim.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.