Wojna Rzymu z Celtami miała miejsce w latach 225-220 p.n.e
Ok V w p.n.e Celtowie rozpoczęli ekspansję na tereny Czech i Szwajcarii, zajmując także część obszarów Hiszpanii i Francji. Z terenów tych Celtowie zasiedlali kolejne tereny połozone na północ od Alp m.in. zajęli dolinę Padu, tworząc tzw. Galię Przedalpejską. Urodzajne i słynące z dobrego klimatu ziemie Italii przyciągały Celtów na półwysep Apeniński. Pierwsi przybyli Insubrowie, po nich Bojowie i Lingonowie, którzy założyli szereg miast.
Grupy Celtów zapuszczały się także na południe aż do granic Apulii. Głównym celem stał się jednak Rzym, który w 386 r.p n.e. został zdobyty przez Senonów.
W 225 r. p.n.e Rzymianie stoczyli zwycięską wojnę z Celtami. Na wybrzeżu tyrreńskim doszło w tym roku do słynnej bitwy pod Telamonem, w której Celtowie ponieśli wielką klęskę. Dzięki temu Rzymianie zdobyli stolicę Bojów Bolonię kładąc kres niezależności Galii Przedalpejskiej.
Ważniejsze wydarzenia wojny Rzymu z Celtami (225-220 p.n.e)
225 p.n.e Bitwa pod Clusium (Celtowie zwyciężają Rzymian - straty 6000)
225 p.n.e Bitwa pod Telamonem
222 p.n.e Bitwa pod Clastidium (smierć króla Gesatów Wirydomara)

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.