Wojna Hiszpanii z koalicją angielsko-francusko-austriacką 1718-1720. Po przejęciu władzy przez dynastię Burbonów Hiszpania zeszła na margines poltyki europejskiej. Hiszpański król Filip V wraz z karynałem Alberonim czynili starania zjednoczenia Hiszpanii z Francją. Małżonka króla Elżbieta Farnese chciała natomiast dla swoich synów pozyskać księtwa w Italii. W roku 1717 Hiszpania zajęła Sardynię, należącą od czasu pokoju w Utrechcie do Austrii, rok póżniej w ręce Hiszpanów wpadła Sycylia. 2 sierpnia 1718 r. Wielka Brytania, Fracja, Austria i Niderlandy zawarły sojusz antyhiszpański (tzw. czwórprzymierze). W tym samym roku Austriacy przy wsparciu floty angielskiej zwyciężyli flotę hiszpańską pod Kap Passaro w pobliżu Syrakuz, oraz Messyną. Francuzi tymczasem w roku 1719 wtargneli do kraju Basków, co zmusiło Hiszpanię do rozpoczecia rozmów pokojowych. Ostatecznie doszło do niego po nieudanej wyprawie hiszpańskiego korpusu ekspedycyjnego w sile 6000 ludzi do Szkocji, gdzie zamierzali wspomóc Jakobitów w walce z Anglikami. Flota w trakcie wyprawy została zniszczona przez sztorm. W grudniu 1719 r. król Filip V zwolnił w końcu ze stanowiska ministra, odpowiedzialnego za agresywną polityke Hiszpanii Alberoniego. Dnia 17.02.1720 r. w miejscowości Den Haag zawarto układ pokojowy na mocy którego Sabaudia zyskała ziemie Sardynii, a jej królem obrano Wiktora Amadeusa, Sycylia dostała się pod panowanie austriackie. Dodatkowio Hiszpania zmuszona była zwrócić zajęte tereny, z wyjątkiem Parmy, Piacenzy i Toskanii.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.