Witold Pilecki, herbu Leliwa, ps. Witold (1901-1948) – rotmistrz, 1918-1819 i 1920-1921 w Wojsku Polskim, walczył w kampanii wrześniowej 1939. Współorganizator Tajnej Organizacji Wojskowej, m.in. szef sztabu. W 1940 pozwolił się aresztować Niemcom by przedostać się do obozu w Auschwitz (Oświęcim) i zdobyć informacje o warunkach w obozie. Współorganizator komórki konspiracyjnej w obozie, w 1943 uciekł. W 1943-1944 w oddziale II Kedywu KG AK, brał udział w powstaniu warszawskim, 1944-1945 w niewoli niemieckiej, następnie w 2 Korpusie Polskim we Włoszech, w 1945 wrócił do Polski. W 1947 aresztowany, torturowany przez Urząd Bezpieczeństwa i oskarżony o działalność wywiadowczą na rzecz rządu londyńskiego, w 1948 skazany na karę śmierci i stracony. Ówczesny prezydent Bolesław Bierut nie zgodził się na ułaskawienie skazanego, mimo iż jednym ze współorganizatorów ruchu oporu w Auschwitz był premier Józef Cyrankiewicz. Miejsce jego pochówku jest nieznane, prawdopodobnie zwłoki zakopano na wysypisku śmieci koło Cmentarza Powązkowskiego. Do roku 1989 wszelkie informacje o dokonaniach i losie Pileckiego podlegały w PRL cenzurze.
1 października 1990 roku Witold Pilecki został zrehabilitowany.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.