Wincenty Wodzinowski (ur. 1886 r. w Igomile k. Miechowa, zm. 1940 r. w Krakowie) - malarz i pedagog.
Studia artystyczne rozpoczął w latach 1880–81 w warszawskiej Szkole Rysunkowej u W. Gersona; następnie, w latach 1881–89, studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u L. Lofflera, Wł. Łuszczkiewicza i J. Matejki. Studia malarskie kontynuował w W latach 1889-1892 na Akademii monachijskiej w pracowni Aleksandra Wagnera, tam też, za obraz "Modele w przedsionku Akademii monachijskiej" otrzymał srebrny medal. Z Monachium wrocili takze Tetmajer, Zelechowski i Kotowski. Po powrocie do kraju w roku 1892 artysta zamieszkał w Swoszowicach k/Krakowa.
W latach 1896-1916 był profesorem malarstwa na Wyższych Kursach dla Kobiet im. A. Baranieckiego przy Muzeum Techniczno-Przemysłowym w Krakowie. Wodzinowski malował przede wszystkim sceny związane z folklorem, głównie z życia podkrakowskiej wsi; tworzył także portrety i sceny alegoryczne.
Wincenty Wodzinowski - jeden z protegowanych znanego kolekcjonera Ignacego Korwin Milewskiego, których sława dość dawno już przebrzmiała, stali się malarzami minorum gentium, ich prace rzadko można oglądać w salach muzealnych, często zaś służą do dekoracji wnętrz urzędów i instytucji. Malarstwo portretowe, podobnie jak pejzaże, mniej jest dzisiaj znane. Wiadomo, że około 1905 roku namalował realistyczny portret matki Zofii, a także odmienny w konwencji portret syna – na tle przyrody, bardziej stylistycznie związany ze sztuką około 1900.
Najsłynniejszą polską kolonią artystyczną stały się podkrakowskie Bronowice, gdzie wokół Włodzimierza Tetmajera, malarza i posła Stronnictwa Ludowego, ożenionego z chłopką i zamieszkałego tam na stałe, skupiła się na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX wieku, grupa artystów zafascynowanych malarstwem rodzajowym o tematyce wiejskiej. Byli to Wincenty Wodzinowski, Kacper Żelechowski i Ludwik de Laveaux. Poza wspomnianymi artystami podkrakowski folklor malowali też m.in. Józef Czajkowski, Stanisław Kuczborski czy Tadeusz Makowski w czasie swoich akademickich studiów. Z pracowni Tetmajera w Bronowicach Małych korzystał też Aleksander Gierymski, malując chaty i typy ludowe. Zob. S. Krzysztofowicz-Kozakowska, Sztuka Młodej Polski, Kraków 1999, s. 7; T. Dobrowolski, Nowoczesne malarstwo polskie, t. 2, Wrocław-Kraków 1960, s. 326.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.