Wielomian


Wielomian – pojęcie to, w zależności od kontekstu, oznacza funkcję (na ogół zmiennej rzeczywistej lub zespolonej), albo szczególne wyrażenie algebraiczne.

Wielomian jako funkcja

Potocznie pod pojęciem wielomianu rozumiemy funkcję postaci:
f(x)=a_{n}x^{n}+a_{n-1}x^{n-1}+dots+a_{2}x^{2}+a_{1}x+a_0,
gdzie ai są liczbami rzeczywistymi lub zespolonymi, a zmienna x przebiega odpowiedni zbiór.
Liczby ai nazywamy współczynnikami wielomianu, n jego stopniem, an najstarszym współczynnikiem, a a0 wyrazem wolnym.
Wielomian stopnia n ma co najwyżej n miejsc zerowych – wielomian rzeczywisty stopnia nieparzystego ma zawsze co najmniej jedno miejsce zerowe. Zasadnicze twierdzenie algebry mówi, że każdy wielomian zespolony ma zespolone miejsce zerowe.
Do obliczania wartości wielomianu dla danej liczby c wygodnie stosować jest schemat Hornera.

Aproksymacja funkcji ciągłych

Ze względu na swą prostotę i "porządne" własności (ciągłość, różniczkowalność) wielomiany odgrywają ważną rolę w analizie matematycznej. Podstawowe twierdzenie Weierstrassa mówi, że każdą funkcję ciągłą na przedziale domkniętym można z dowolną dokładnością przybliżać wielomianami.
Zagadnienie aproksymacji funkcji wielomianami doprowadziło do konstrukcji wielomianów Czebyszewa i Legendre'a.

Szeregi potęgowe

Próby przybliżania funkcji wielomianami doprowadziły do teorii szeregów potęgowych, które można traktować jako uogólnienie wielomianów. Wiele ważnych funkcji daje się rozwinąć w szereg potęgowy, co ułatwia badanie ich własności. Dla przykładu funkcja xex ma rozwinięcie:
e^x=1+frac{1}{0!}+frac{x}{1!}+frac{x^2}{2!}+frac{x^3}{3!}+dots
Rozwijanie funkcji w szereg jest szczególnie ważne w przypadku funkcji, którenie są elementarne (zobacz też: funkcje specjalne).

Przestrzeń liniowa

W terminach algebry liniowej każdy wielomian jest kombinacją liniową prostych funkcji potęgowych postaci xxk, gdzie k = 0, 1, 2... Zbiór wielomianów jest podprzestrzenią liniową przestrzeni wszystkich funkcji określonych na R lub C. Twierdzenie Weierstrassa mówi, że przestrzeń wielomianów jest zbiorem gęstym w przestrzeni Banacha C( b) z normą supremum.

Wielomian w algebrze

Wielomian jednej zmiennej x to wyrażenie algebraiczne postaci:
anxn+ an-1xn-1 + ... + a1x + a0,

gdzie x to symbol zmiennej, zaś ak to współczynniki należące do pewnego pierścienia, na przykład liczb rzeczywistych lub zespolonych. Liczbę an nazywamy najstarszym współczynnikiem wielomianu, zaś a0 wyrazem wolnym.
Przykłady wielomianów jednej zmiennej:
  1. 2x
  2. 3x3-2x2+x-1
  3. x5+x3-2x+11
  4. -9
  5. 0.

W tym sensie wielomiany to po prostu napisy, na których możemy wykonywać działania zgodnie z poznanymi w szkole regułami. Ostatni z podanych wielomianów to wielomian zerowy — odgrywa on rolę analogiczną do roli liczby 0 w zbiorze liczb całkowitych.
W przypadku pierścieni nieskończonych bez dzielników zera, na których zwykle operujemy, rozróżnienie między funkcją a wyrażeniem algebraicznym nie jest konieczne.
Ale na przykład wielomiany x2 i x generują identyczne funkcje w pierścieniu Z modulo 2: 12=1, 02=0, nie chcemy ich jednak traktować jako tego samego obiektu.
Zbiór wszystkich wielomianów o współczynnikach z danego pierścienia tworzy znowu pierścień, zwany pierścieniem wielomianów danego pierścienia.

Wielomiany wielu zmiennych

Analogicznie można rozpatrywać wielomiany dwóch zmiennych, czyli wyrażenia postaci
an,mxnym+ an-1,mxn-1ym + an,m-1xnym-1 + ... + a1,1xy + a1,0x + a0,1y + a0,0,
następnie zaś wielomiany trzech zmiennych i tak dalej
Zobacz też: interpolacja wielomianowa, miejsce zerowe, postać Lagrange'a wielomianu, postać Newtona wielomianu, stopień wielomianu, przegląd zagadnień z zakresu matematyki.
reklama

Publikacja jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU Wolnej Dokumentacji w wersji 1.1 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.