Wielka Pustynia Wiktorii ( ang. Great Victoria Desert) – piaszczysta pustynia w południowo-wschodniej części Australii Zachodniej i północno-zachodniej Australii Południowej granicząca od północy z Pustynią Gibsona. Obszar jej to 300 000 km², a roczna suma opadów wynosi 200-250 mm.
To jałowy, suchy i z rzadka zaludniony region na południu Australii. Szeroki na ponad 700 km z zachodu na wschód i oddzielony od Wielkiej Zatoki Australijskiej Niziną Nullarbor.
Letnie temperatury dnia sięgają do 32-40°C. W zimie spadają do 18-23°C.
Zamieszkuje ją wiele różnych grup australijskich aborygenów tj. Kogara i Mirning.
W 1875 brytyjczyk Ernest Giles jako pierwszy Europejczyk przeszedł pustynię. On też nadał pustyni nazwę imieniem ówczesnej brytyjskiej Królowej Wiktorii.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.