Twierdzaufortyfikowane miasto, gród, klasztor. Czasem jest to samodzielna budowla o charakterze obronnym.
w Gdańsku
W twierdzy na stałe przebywała załoga. W starożytności rolę twierdzy pełniły umocnienia otoczone murem obronnym zbudowanym na planie wieloboku z basztami na załamaniach wieloboku. W skład takich umocnień wchodziła też cytadela (która też mogła być samodzielną twierdzą). W okresie średniowiecza twierdza to najczęściej zamek rycerski, ufortyfikowany klasztor lub gród. W tym okresie ważną rolę nadal odgrywały mury obronne, baszty i fosy. W XVI wieku, po wprowadzeniu nowych typów artylerii mury zastąpione zostały wałami ziemnymi a baszty bastionami. Tak powstały twierdze o narysie bastionowym. Dalszy rozwój to narys kleszczowy i poligonalny. W XIX wieku budowano twierdze – forty składające się z samej, na ogół starej twierdzy otoczonej pierścieni złożonym z fortów oddalonych od głównego miejsca obronnego o 2 – 3 km i o około 9 km. W tym czasie do budowy fortów używano już żelbetu. Rozwój technik walki pokazał w okresie I wojny światowej małą przydatność takich umocnień. Po zakończeniu działąń wojennych został przyjęty nowy system obrony rejon umocniony.
Określenie "twierdza" stosowane jest także w odniesieniu do więzienia, które znajdowało się na terenie twierdzy.
Twierdze w Polsce:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.