Trzecia wojna Rzymu z Macedonią miała miejsce w latach 171 p.n.e.-167 p.n.e.
Po zajęciu Ilirii Rzym kontynuowali ekspansję na ziemie greckie. Podboje Rzymian wspierały państwa związku etolskiego szukające sojuszników w wojnie z umacniającą swą pozycję Macedonią. Rzymianie wykorzystali greckich sojuszników do kolejnych zwycięstw (nad Filipem V pod Kynoskefalaj w 197 p.n.e., nad Antiochem III Wielkim pod Magnezją w 190 p.n.e.
W 171 p.n.e. doszło do trzeciej wojny z Macedonią. Konflikt zakończył się zwycięstwem Rzymian a rozstrzygające starcie miało miejsce pod Pydną w 168 p.n.e., gdzie wojska rzymskie pokonały Macedończyków pod wodzą Perseusza. Sukcesy te pozwoliły Rzymianom na uzyskanie hegemonii w całej Grecji. Po wojnie Rzymianie zlikwidowali niezależne państwo macedońskie, które stało się odtąd prowincją zarządzaną przez rzymskiego namiestnika.
Najważniejsze bitwy trzeciej wojny Rzymu z Macedonią (171-168 p.n.e.)
  • 171 p.n.e. - bitwa pod Kallinikos (Macedończycy Perseusza (stracili 60 zabitych) pokonali Rzymian Craussusa (stracili aż 3000 zabitych i jeńców)
  • 171 p.n.e. - bitwa pod Pfalanną
  • 170 p.n.e. - bitwa pod Uskaną
  • 168 p.n.e. - bitwy pod Skodrą i Pytion
  • 168 p.n.e. - bitwa pod Pydną
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.