Teodycea to gałąź teologii zajmująca się problemem jak pogodzić istnienie dobrego, miłosiernego Boga z istnieniem zła.
Termin ten pochodzi od greckiego théos (bóg) i diké (słuszny, sprawiedliwy), a dosłownie oznacza "usprawiedliwienie Boga". Słowa tego po raz pierwszy w 1710 roku użył niemiecki filozof Gottfried Leibniz w pracy zatytułowanej "Essais de Théodicée sur la bonté de Dieu, la liberté de l'homme et l'origine du mal"("Teodycea o dobroci Boga, wolności człowieka i pochodzeniu zła") poświęconejobronie sprawiedliwości Bożej w odpowiedzi na zarzuty przeciw istnieniu Opatrzności oparte na stwierdzeniu zła w świecie.

Teodycea Leibniza

  • Żyjemy w najlepszym z możliwych światów.
  • Jednym z objawów doskonałości świata jest istniejąca w nim wolność. Bez niej nie byłoby zła, ale świat byłby gorszy niż z nią.
  • Zło widoczne w szczegółach jest niezbędne dla doskonałości całości.
  • Wątpimy w to bo nie dysponujemy boskim oglądem całości.

Teodycea św. Augustyna

  • Zło nie należy do przyrody, lecz jest dziełem wolnych stworzeń.
  • Zło nie jest realne, jest tylko brakiem dobra.
  • Zło nie psuje harmonii świata, jest do niej potrzebne.
  • Bóg wolał stworzyć większe dobro ze złem niż mniejsze bez zła.

Inne teodycee

  • Cierpienie jest karą za grzechy.
  • Cierpienie daje okazję do moralnego doskonalenia się.
  • Zło pobudza ewolucje ludzkości.
  • Za zło odpowiedzialny jest Szatan.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.